Hemen hemen 5.6 yıldır kapalıyım nikahima 5 gün kala kapandım bu soruyu size daha önceden de sormuştum ara ara böyle düşüncelerim oluyor açılmak istiyorum ama biyandan da korkuyorum cesaret edemiyorum kendime karşı ozguvenim hiç yok 24yasindayim henüz 3bucuk yaşında kızım var 15haftalik da hamileyim bu hamileligim biraz sıkıntılı geçiyor kanamalarim oluyor ara ara korkuyorum da böyle düşünmek bile beni korkutuyor ama eşimin de payı yüksek bu konuda ben açıkken biz tanışmıştık o zaman bana karşı çok farklıydı sevgisi ilgisi hareketleri tavırları vs ama kapandigimdan beri bazı şeylerin farkındayım sürekli biriktirdim.. ne zaman biyere gitsek gezmeye felan sürekli eve tartışarak dönüyoruz sürekli acık kızlara bakıyor kendi gözümle görüyorum ve hep Bi bahanesi hep Bi cevabi var sana öyle geliyo gözüm dalmış yanlış anliyosun sen hastasin gibi gibi saçma sapan cevaplar yoruldum bu yüzden açılicam diyorum acilmami asla istemiyor kendi dinine düşkün olduğundan da degil kendisi dar pantolonlar giyer her türlü tarz giyinir kendine bakar ama ben yanında bu ara böyle sanki babaanne gibiymisim gibi hissediyorum belkide bunu bana böyle hissettiren en çok da eşim bilmiyorum ama gerçekten iyi değilim mutlu değilim ozguvenli değilim evet biliyorum her koyun kendi bacağından asılır ama işte böyle mutlu olamıyorum ne yapacağımı bilemediğim için buraya sizlere de danışmak istedim
Bence düşüncen yanlış neticede sen evdede kapalı değilsin değilmi ?
Eşini bir kenara bırak sen ne istiyorsun önemli olan bu ,çünkü eşinin ne ahlaki ne değer algısı senin gorunusunde yaptığın değişiklik ile değişecek.Bir insan ahlaksızsa nefsini kontrol edemiyorsa ,kendi kurduğu ailesine değer vermiyorsa ilgilenmiyorsa bu karakteri ile alakalıdır ve kolay kolay değişmez.Aile eş çocuk gibi ,bu tip davranışların torpulenmesini sağlayan en önemli motivasyon bile adamı doğru yola sokamiyor ki şu an bu haldesiniz.
1,497,941 soru
24,469,687 cevap
355,080 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın