Altıncı ayimizi doldurmak üzereyiz. Bizde bebeğimiz doğduğundan beri ayrı odalarda yatıyoruz.40im çıkana kadar annemdeydim. Dikişlerim vardı canım anam beni yanına aldı. Eşimde sağolsun müsade etti. Farklı şehirlerdeydik, yaz bebeği benimki. Ama biz sonbaharda evimize geldik. Ayrı odalarda yüz çünkü bizim yatak odamız çok soğuk. Doğalgazlı evimiz ama ısınmıyor. Ufak odamız hem güneş aldığı hemde isindigi için bebeğimle ufak odadayiz. Eşim sabahın erken saatlerinde ise gidiyor. Rahatsızlık değil bebeğinin sesi ona, ama ben istemedim yanımızda yatmasini uykusu çok hafif ve bebeğimle gece rahat ilgilenemiyorum altını değiştirmek için ışığı yakmam gerekiyor o varken yapamıyorum diğer odalar da soğuk ve bide sabahın bes bucugunda ise gidiyor. İşi dikkat gerektiren bir meslek dalı. Bu nedenle odamızdan gönderdik onu. O yatak odamizda biz ufak odada. Herkes hayatından memnun. Hafta sonları kızının yanında yatıyor.
Bazen bazi şeylerden feragat etmek gerek. Eşim bensiz uyumayı asla sevmez. Ama ona kıyamıyorum. Bensizlige de alisacagini zannetmiyorum.
Böyle işte, ayriyiz ama birlikteyiz. Kızımız için.