Ben evimi de çok özledim öyle bir durumda. Eve geldiğimde de ailemi annemgilin evini özlüyorum
Geçtiğimiz pazartesiden beri Bursa, Eskişehir, Ankara gezip durduk hiç evim aklıma gelmedi bu postu görene kadar. Evim yerinde duruyor zaten kış günü evdeydim çoğunlukla. Şu an önümüzde ki hafta tatil bitip eve dönücez diye hüzünlendim
Misafirlerim gitti dinlenirken kahve iyi gidiyor
Ben Konya dan Bayburt’a taşındım eşimin mesleğinden dolayı radikal bir değişim çok üzülmüştüm evimden ayrılıyorum odamdan ayrılıyorum diye baya ağladım annemle babam yapamazsan dönersin kızım bu ev senin evin diye teselli ediyorlardı birde hamileydim o sıralar Bayburt’a gidince çok yalnız hissettim kendimi eve dönmek istedim sürekli eşime falan çatardım küserdim sonra çocuğum doğdu bazı rahatsızlıklarından dolayı tekrardan Konya ya geldim sağlık açısından pek teşekkülü değildi Bayburt hastanesi herneyse dönecekken deprem olduğunda uzaktan eğitim olacak diye de ailem Bayburt’a göndermedi eşimle birlikte depremden beridir konyadayız ama o ağlayarak gittiğim istemedim evimi şimdi ağlayarak istiyorum ve evimi düşününce heyecanlanıyorum artık gerçekten insanın kendi evi gibi olmuyormuş
aklima bile gelmiyo
İnsanın evi gibisi yok. Eğitim için 1 ay Ispartada kalmıştık otelde kaldık eğirdir gölüne karşı yemek derdi yok temizlik yok ama evim gözümde tütmüştü yemek yapmayı nasıl özlemiştim baya liste yapmıştım eve gidince hangi yemekleri yapacağımı
1,493,051 soru
24,395,397 cevap
349,709 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın