Hep güçlü durmaktan yoruldum, bu tükenmişlik nasıl geçer?

+2 oy
392 göst.
önce Diğer kategorisinde (107 puan) tarafından

İyigeceler kizlar nasilsiniz neler yapiyorsunuz inşallah keyifler yerindedir🤲🏼🩷

Ben biraz doldum birine karşı olarak değil de klasik herkesin yaşadığı güçlü durmanin verdiği yorgunlukla karşı karşıyayım. 

32 yasindayim ve cocuklugumda bile hastalandigima canımın yandığını belli etmezdim. Veya daha genç yaşlarda annemin hep en yakın arkadaşı dert ortağı olup onu hep teselli eden taraf evin neşesi olan bendim.

Arkadaşlarımın bir derdi olur direk akla ben gelirim çünkü teselli ederim iyi yönden bakarım karsimdakini bir şekilde motive ederim.

Şimdi kendi çekirdek ailemde de boyle iki küçük çocuk pes peşe oldu gurbetteyim destekcim yok ama hep pozitifim.

Ve farkettimki onlara karşı bile öyleyim biri iki buçuk yas biri 8 aylık o gün uykusuzluktan gebersem bir yerlerim ağrıdan kırılsa da onlara hep gülüyorum evin içinde kosturuyorum şarkılar soyluyorum😊

İkinci doğumuma giderken bile oğlumu bırakacağım zaman onun psikolojisini dusunmekten sancilarimin farkında değildim hastaneye sekiz cm açıklıkla gitmiştim düşünün. Çünkü çocuğumu hemen birakmak istemedim belki saçmaydı ama ona o agrimi sancimi hic yansitmadim sancı çekerken yumurtasını yedirme derdindeydim.

Çok uzun oldu ama bu aralarda birseyler var işte hayatın getirdigi ve yine ben güçlü olmak zorundayım birilerini teselli etmek zorundayim zor bir süreç beni bekliyor😔 böyle arkadaşlar çoğunlukta vardır zaten Allah bize güç kuvvet versin 🤲🏼

Bazen ablam diyordu bana bu kadar güçlü durma anlat icindekileri birgün çok fena patlak verir diye bakalım nerde patlayacak 😁

9 Cevaplar

0 oy
önce (107 puan) tarafından
 
En İyi Cevap

Şöyle birşey eklemek istiyorum 😁 anlattikca anlatasim geliyor😁 

Kayinvalidemin bir hastalık durumu var daha belli değil. Kayınvalide gelin olarak aramız resmi olsa da pek birşey goremesem de ondan insan olarak asla birşey demem zaten cidden üzüldüm rabbim onu evlatlarına torunlarına bağışlasın. 

Bu durumda ama aklıma gelen ben ailemde çok rahatsızlıklar yaşadım annem daha bir ay oncesinde apar topar hastaneye kaldırıldı kalp krizi riskiyle kaç saat bana dememisler uzaktayim çocuklarım var gidemem uzulmeyeyim diye. Öğrendiğimde tabi çok korktum anne sonuçta.

Ama o zamanda eşim de hani teselli ediyor ama anlamıyor beni abartma dur daha birşey yok kadini öldürdünuz modunda. Sonrasinda şükür herkes iyi birşey olmadı. Ama takildigim yer ailesinden insan bir telefon bekliyor annemi arayabilirsiniz ama bende insanım geçmiş olsun kızım diye bir arayın. Görümcem ablamı arayıp beni aramamis hiç anlamadım.

Sonra kanserden bir yakınımi kaybettim sevdiğim o sırada yine onlar hep yogunlar işleri var ailemle aynı şehirde oldukları halde yanlarına yasa gitmeyip telefondan taziyede bulundular.

En son teyzemin kanser olduğunu öğrendik o kaybın üstüne ailecek yıkıldık ama eşim de hani yine abartiyorsun ne agliyorsun modunda. Hani iyileşir olur biter tesellisi. Annesiyle konuşuyorum insan bı bekliyor sorun yani teyzen nasıl oldu kizim diye akıllarına gelmiyor. 

Şimdi kendilerinde çıktı böyle bir durum eşim bana teyzemi soruyor nasıl diye annemin hastalıklarını soruyor tek tek araştırıyor kendince biseyler bulmaya çalışıyor.

Onun en zor anı ben dünden beri ona hep desteğim tabikide arkasındayım onun da ailesinin de dün beni aramayan gorumcemi anında aradım moralini düzeltmeye calistim ama gece bı üzüldüm işte ben bu kadar insanların peşindeyken neden benim acilarimda yorgunluklarım da bu kadar onemsenmiyor niye bu adaletsizlik diye. 

-Reklam-
0 oy
önce (7,773 puan) tarafından

Herkese ebeveynlik yapmaya çalışma. Sen sadece çocuklarının annesinin. Birinin çocuğu , birinin eşi, birinin kardeşi, birilerinin de arkadaşısın. Kendinden fazla verme gün gelir sana bile bir şey kalmaz kendinden. Keşke dersin de zamanı geri alamazsın o zaman

önce (107 puan) tarafından

Çok doğru hep bir ebeveyn modundayim artık dur demem gerekiyor dediğin gibi farkındayım bir gün kendimden geriye birşey kalmayacağının. Bunu en azından farkettigim bir süreçteyim ama icraata da gecebilmem gerekiyor en kısa zamanda inşallah 

0 oy
önce (4,355 puan) tarafından

Yazarım yazarım da, tüm ömrün sancılı sürecini anlatacak takat yok bende artık... Aynı hissediyorum.

O yapabilse de yapamasa da bizden sorulur ya mesela, en çok da o yıpratıyor. Belki fırsat verilse o da öğrenecekti, işini yapacaktı, bilecekti bir şeyleri ama olmadı. Biz hep öne çıktık, dünyayı kurtardık. Günü geldi kurtarmasaydın kimse senden talep etmedi dediler.

🫡Olsun. Canları sağolsun. 

önce (107 puan) tarafından

Aynen de öyle. Eşimle öyle birkaç serzenişim olmuştu o da o zaman söyleseydin yapmasaydin moduna girmişti sagolsunlar dediğin gibi. 

0 oy
önce (3,928 puan) tarafından

bazı yerlerde tam da beni anlatmışsın benimde 32 ve 9 aylık iki çocuğum var , doğumda kızım tam 2 yaşında idi gece saat 1 gibi sancılarım başlamıştı ve duzenliydi orada anladım doğum sancısı olduğunu ama yinede. sabah 7 de hastaneye gittim, gece boyunca kızımı öptüm sarıldım kokladım bi anda da bensiz durmaz diye düşündüm hiç bensiz uyumamıştı o güne kadar ne yapar diye düşünerek ağladım o gece🤣 doğum sancıları çekerken halasını arıyorum kızım napiyor duruyor mu diye. 

ama maalesef ben senin gibi pozitif değilim yansitmamaya çalışıyorum ama bu aralar aşırı gergin ve stresliyim.

önce (107 puan) tarafından

Ya ne kadar benzer bir süreç seni o kadar iyi anliyorumki. Ben gurbette olduğumdan son ay annemlerde kaldım. Gece oğlumu o sancılı halimle salladigimi hatırlıyorum hatta dedigin gibi sürekli sarılıp öpüyordum babasıyla bile tek kalmış bir çocuk değildi hep ben vardım. Sabaha kadar dayandım en azından çocuk gece korkmasin diye. Hatta sabaha karşı Allaha yalvariyordum biraz daha güç ver bana şimdi olmasın en azından o anlamadan birakayim onun için en az korkuyla uzulmeyle bitsin bu süreç diye.  

Kızımı kucağıma verdiklerinde bı aklım hep ondaydi şimdi çok agliyordur acaba ne dediler uyutabildiler mi diye çünkü benimle gorusturmediler daha kötü olur yanıma gelmek ister diye. 

Belli bir yerde patlak veriyor işte bu yaşam biçimi sende başlamış o serzeniş bende ara ara oluyor eşimden çıkarıyorum o stresi gerginliği ama daha büyük patlamalar olmasın diye dua ediyorum. 

0 oy
önce (27,104 puan) tarafından

Bakalım nerde patlak verecek deme. İçe atılanlar dışa hastalık olarak vuruyor. O yüzden hiçbisey sağlığından kıymetli değil. Atma içine. Biraz boşalt kendini

önce (923 puan) tarafından

Bu cok dogru o güclu durmak ıcın verilen emek daha agır geliyor anı yaşa uzulmekse üzul ağlaman gerekiyorsa agla ama direnme

önce (107 puan) tarafından

Aynen öyle bu aralar o evredeyim gibi ama çok patlak vermemek için çocuklarıma yoğunlaştim daha da en azından arkadaslarimla mesafe koydum biraz artik sürekli ulasilan olmuyorum. Çünkü belli bir yerden sonra jnsanlar sizi hep müsait boş zannediyor oysaki siz onlara değer verip de aciyorsunuz zamaninizj veriyorsunuz. 

önce (107 puan) tarafından

Evet ani yasamak hissettiğim duyguyu o anda yaşamak gerçekten önemli 

0 oy
önce (3,383 puan) tarafından

Dışardan bakınca beton gibiyim elhamdülillah ama içim .....

önce (107 puan) tarafından

Çoğu insan veya çoğu kadın gibi malesef Allah yardimcin olsun canım umarım rabbim ferahlık verir 🤲🏼🩷

0 oy
önce (923 puan) tarafından

Güçlü gozukmek güclü durmak, bunları yaşamaktan daha agır geldiğini anladığım gün bıraktım . O an hangi duyguyu yasamam gerekirse onu yasıyorum boyle daha ıyı 🌸

önce (107 puan) tarafından

Ne güzel bende artık bununla yuzlesmis durumdayım ufak icraatlarim var ama daha iyi ilerlemem lazım kendime sahip cikmam lazim inşallah bakalım 😊

0 oy
önce (4,955 puan) tarafından

Yıllarca bazı şeylere sustum en sonu panik atak oldum sürekli hastanelerdeyim ya bir yerimde sorun var mı diye baktırıyorum yada geceleri ölüyorum kalp krizi geçiriyorum diye acile koşuyorum son 4 5 aydır bu atak benimle birlikte ve yaşam kalitemi aşırı etkiliyor hem kendi içimde yaşadığım bu ölüm korkusu ya da o sırada gerçekten birşeyler oluyor gibi hissedip acile gidip etrafa karşı panik atakmış demek ve karşındaki insanın sana dalga geçer gibi bakışını görmek ve birşey diyememek, bu durumu nasıl aşacağımı ne zaman biteceğini bilmemek çok yoruyor. Son 2 aydır hergün her saat panik halindeyim sürekli şimdi öldüm şimdi öleceğim diye bekliyorum kendime ne kadar laf anlatmaya çalışsamda maalesef olmuyor engel olamıyorum aşamıyorum. Yani demem o ki içine attığın ne varsa hastalık olarak dönecek yapma 🤲🤲 

önce (107 puan) tarafından

Çok geçmiş olsun panik atak gerçekten çok zor bir durum Allah yardimciniz olsun 🤲🏼🩷 çok haklisiniz bende bunun artık farkına vardigim bir yastayim icraata da gecicem inşallah daha fazlasıyla 

önce (4,955 puan) tarafından

Teşekkür ederim canım ❤️ biran önce engel ol kendine kendi evinde sorun yoksa gerisini takma, bana herkes diyor eşinle iyisin çocukların iyi neden böylesin bilmiyorum ama geçmişe dayandığını söylüyor psikologlar ve aşamıyorum sen bari böyle olma 🌸 

önce (107 puan) tarafından

Geçmiş canım benim bizde annemde yaşıyoruz o durumu şuan maddi manevi çoğu şey yolunda ama kafası hep dolu rahatlayamiyor geçmişi atamiyorsunuz işte o yorgunluk şuan çıkıyor malesef 

önce (4,955 puan) tarafından

Maalesef öyle 😕 sizede geçmiş olsun 🤲 

0 oy
önce (43,839 puan) tarafından

Aynı kaderi yaşıyoruz bacım ..🙃

Benimde 2.5 yaşında kızım 8 aylık oğlum var üstelik ailemden çok uzakta tek başıma sıfır destekle çocuk büyütüyorum yeri geliyor babadan bile destek göremiyorum çok yorgunum vs vs bahaneleriyle..

Dogurdun bakacaksın bizemi dogurdun kafasında insanlar burda ailemi özlediğim ve yanlarına gittigim için bile linç yemiştim desteksizlik görmemiş insanlar diye yorumluyorum 

1 insan için onlarca insandan vazgeçip yaşadığımız hayat işte bende sürekli pozitif olmaya çocuklara yetmeye çalışıyorum ev işi yemek derken de gün bitiyor gün sonunda yorgun 1 anne mutlu 2 bebe görürsem ne mutlu bana diyor binada şükür diyorum napayım bizimde imtihanımiz gurbet🥺

önce (107 puan) tarafından

Bunu cidden anlamiyorum destek almak kötü birşey gibi görülüyor cidden bazı insanlar tarafından. Ben de hamilelik donemim leş bir şekilde geçiyor ayağa zor kalkiyorum son aya kadar bulantı bitmiyor ilk bir iki ayını ailem sağolsun ya yanımda oluyor ya ben onların yanında ama eşimin ailesi buna tam olar karismasalar da bazı laflarda hissediyorsun veya eşim için sıkıntı olmayan bir durumken bir anda kurduğu cumlelerden hani bi yerden birşeyler denilmiş belli. 

Oysaki kendileri bir hastalık veya birşey yasadiklarinda diğer cocuklarinda veya vah yavrum oluyor. Örneğin görümcem şuan vardiyalı bir işte gece nöbeti var ben üç senedir uykusuzluktan geberiyorum yanıma geldiler bir kere yat uyu sen demeyip tam tersi hizmet beklediler çünkü hani kırk yılda bir gorusuyoruz gelinim o kadar da yapayım yani. Ama görümcem şimdi geceleri birkaç saat uyanık kalıyor ama eve gelince uyuyor hiçbir iş yapmıyor annesi hizmetinde kayınvalidem yazık çocuğa modunda kız da ayy uykusuzluk en kotusuymus kimse anlamaz modunda böyle şaşırıp kalıyorum. 

Allah o pozitifliğimizi kaybettirmesin yine de bu koşullarda biz bitersek cevremizdeki insanlar daha fena olur gibi 🤲🏼

Zaten bu moda birazcık eşimin ailesi yüzünden de girdim aslında hep ayaklarının üstünde durcaksin guclu olacaksin onlara göre destek görmeden. Bir sağlık sorunu bir ölüm bile olsa o acını bile pek anlayamiyorlar. Bu da artık bana evet ya ben daha güçlü olmaliyim bunlar benim çocuklarım ben bakicam serzenişte bulunamam moduna soktu. Yoruldumgumda bile iyiyim modundayim hep 

önce (43,839 puan) tarafından

İnsanın bütün enerjisini emiyorlar asla güzel bişey söyleyip ovmexler her zaman haksız olan sensin onların gözünde.ve benimde gebelikler berbat geçer sürekli bulantı kusma mide yanması doğur da gör derler ben dogurmadan uykusuzlukla tanışiyorum zaten 3 aylıktan 7 aya kadar gece 3 e kadar mide yanması çektim doğumdan çok gebelik travması oldu bende çocuk bakmaktan değil gebelikten korkar oldum Allah bizi bizden başka kimseye muhtaç etmesin onları da elimize düşürmesin bizden uzak Allah a yakın olsunlar hep duamdir beni her koşulda yalnız bırakmış insanlara bakmak istemem zira .. 🙃

önce (107 puan) tarafından

Amin canım 🤲🏼🩷 benim şuan öyle bir durumum var işte bakım olayı değil şuan da eşimin annesinin bı rahatsızlık durumu var herkes şimdi çok ilgili alakalı ben yine destek veren tarafim zaten ama kendi sorunlarımda bu ilgiyi göremediğim için şuan daha iyi dank etti bana o ayrimcilik diyelim

önce (43,839 puan) tarafından

5 yıllık gelinim 2 yıl çocuğum olmadı o 2 yıl evin kızı gibi her işlerine koştum ilk gebeligimde de öyle hep gittim yaptım düşük yaptım umursamadi erken doğum yaptım yine öyle hastanede 1 hafta kaldım tek basima refakatçi olarak gelmediler gelenlere engel oldu falan doğum yaptım 5 günlük ayağına Krem surdurmeye kalktı neymiş yara olmuş elin bir tarafina mi kaçtı sur kendin ..

Onlara göre ben abartiyorum ama bana göre benim sınırlarım fazlasıyla zorlandı ve ben artık dur dedim şimdi eskisi gibi kullanmadıkları için ben en kötü gelinim umrumda değil hala huzur bozmaya çalışıyor ama duymuyor umursamıyorum 

Benzer hikâyeler kendimde seni buldum ne zaman dertleşmek istersen yaz canım eminim ki birbirimize iyi geleceğiz ❤️❤️

önce (107 puan) tarafından
+1

Çok sağol canım Allah razı olsun aynı şekilde sen de 😘 🩷🌸 seninkiler baya ileri gitmişler en iyisini yapmışsın en azından onlar için yorulmadan kötü ol hayatını yaşa boşver😊😁Allah herkesin yardımcısı olsun elbet bir gün hesabını verir onlar da zaten 🤲🏼

💡 Bu Konuda En Sık Sorulan Sorular

Sürekli güçlü durmaya çalışmak psikolojik yorgunluk yapar mı?
Evet, sürekli güçlü durmaya çalışmak ve duyguları bastırmak ciddi bir psikolojik yorgunluğa yol açar. Kişi, kendi ihtiyaçlarını sürekli erteleyip çevresine pozitif enerji vermeye odaklandığında duygusal tükenmişlik sendromu yaşayabilir. Bu durum, uzun vadede kişinin içsel dengesini bozarak stresin fiziksel belirtilerle ortaya çıkmasına neden olur.
Bu yanıt faydalı oldu mu?
Annelerde duygusal tükenmişlik belirtileri nelerdir?
Annelerde duygusal tükenmişlik; tahammülsüzlük, sürekli yorgunluk hissi, içe kapanma ve duyguları ifade etmekte zorlanma ile kendini gösterir. Özellikle destek mekanizması kısıtlı olan gurbetteki anneler, tüm sorumluluğu üstlenip fedakarlık yaptıklarında bu tükenmişliği daha yoğun hissederler. Kişinin kendi acısını bile görmezden gelmesi bu sürecin en belirgin habercisidir.
Bu yanıt faydalı oldu mu?
Duygularını bastıran bir anne nasıl destek alabilir?
Duygularını bastıran anneler, öncelikle 'her şeye yetişmek' zorunda olmadıklarını kabul ederek işe başlamalıdır. İçsel yorgunluğu gidermek için profesyonel bir destek almak, duyguları bastırmak yerine güvenli alanlarda ifade etmek ve yakın çevreyle destek paylaşımı yapmak kritiktir. Kendi sınırlarını belirlemek ve 'hayır' diyebilmek, annenin hem psikolojik hem de fiziksel sağlığını koruması için gereklidir.
Bu yanıt faydalı oldu mu?
Gurbette iki çocukla tek başına başa çıkarken nasıl sakin kalınır?
Gurbette destek almadan iki çocuk büyütürken sakin kalabilmek için mükemmeliyetçi beklentileri düşürmek en önemli adımdır. Gün içinde kendinize küçük molalar ayırmak, tüm işleri bir güne sığdırmaya çalışmak yerine önceliklendirme yapmak ve yardım istemekten çekinmemek stresi yönetmeye yardımcı olur. Mükemmel anne olmak yerine yeterli anne olmaya odaklanmak kaygıyı önemli ölçüde azaltacaktır.
Bu yanıt faydalı oldu mu?
Neden her zaman başkalarını teselli eden kişi olmak yorucudur?
Başkalarını teselli eden kişi olmak, empati yeteneği yüksek bireyler için duygusal bir yük haline gelir çünkü bu süreçte kendi ihtiyaçlarınız sürekli arka plana atılır. Sürekli verici konumda kalmak, kendi acılarınızın veya yorgunluğunuzun fark edilmemesine, dolayısıyla duygusal bir izolasyona sebep olur. Bu durum, bir noktada duygusal patlamalara veya kronik mutsuzluğa davetiye çıkarabilir.
Bu yanıt faydalı oldu mu?

Yukarıdaki kısa yanıtlar bilgilendirme amaçlı editöryal özetlerdir.Bilgilerin doğruluğu süzgecimizden geçirilmiş olsa da, tanı ve tedavi için mutlaka doktorunuza başvurunuz. Tıbbi Doğrulama ve Yayın Sürecimizi İnceleyin.

İlgili sorular

0 oy
8 cevap 448 göst.
27 Aralık 2022 Aile & Aşk kategorisinde Annelikguzel (2,137 puan) tarafından soruldu
0 oy
2 cevap 142 göst.

Kategoriler


1,512,301 soru

24,667,413 cevap

367,065 kullanıcı

...