1999 yılında 2. Sınıfa geçmiştim 8 yaşındayım aynı sınıfta olurya böyle kendine yakın hissedersin sınıftan birini ayrı bir seversin öyleydi işte adı ipekti...Tenefüslere birlikte çıkardık herşeyi birlikte yapardık ayrı sırada bile oturamazdık... İpek saçlarını hergün at kuyruğu yapardı çok yakışırdı ona devamlı gülerdi gerçekten ipek gibi bir kızdı.. İpek poğaçayı çok severdi yanında meyve suyuyla yerdi onu hergün elleri minik minikti yüzünden tutun tırnağına kadar hiç bir yerini unutmadım ben ipeğin.. Okulun yaz tatiline girmesine 2 gün var ipekle kavgaya tutuştuk neden bilmiyorum çocukluk işte ben ipeğin ağzına vurdum dişi kanadı sonra öğretmen gördü bana çok kızdı zaten bende pişman olmuştum ama diyemedim ve okullar kapandı... Okullar kapandıktan sonra ipeği bizim sokaktan geçerken gördüm arkasını döndü iki üç kez baktı bana hiç konuşmadık... Gölcüğe gidiyorlarmış anneannesinin yanına bizim sokaktan geçerken...iki gün sonra deprem oldu depremden sonra annem bana dediki ipek annesi kardeşi hayatını kaybetmişler enkazın altında kalarak can vermişler. O arkasına dönüp bakışını ben ölsem unutamam çok ama çok özlüyorum onu biliyorum hayatta olsaydı en canım yakınım olurdu asla kopmazdık.. Ben onu hep 8 yaşında hayal ediyorum
Nasıl üzüldüm ya kıyamam Allah rahmet etsin inşallah
1,492,570 soru
24,387,969 cevap
349,112 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın