Affetmesini bilmem lazım..(bazen olmasada)

Question

AFFEDİCİLİK - Güzel ahlak esaslarından biri de affediciliktir. Affetmek, kişinin kendisine haksızlık yapana gücü yettiği halde misilleme yapmayıp onu bağışlamasıdır. Bu erdeme sahip olanlar Kur’an-ı Kerim’de övülmüşlerdir: “Öelerini yenerler, insanları affederler. Allah iyilik edenleri sever.” (Âl-i İmrân, 3/ 134) Sevgili Peygamberimiz de öeye hâkim olmayı, gerçek kahramanlık olarak tanımlar: “Yiğit dediğin güreşte rakibini yenen kimse değildir. Asıl yiğit kızdığı zaman öesini yenebilendir.” (Buhârî, Edeb, 76) Bizler yalnızca kendimize karşı yapılan kötülükleri affedebiliriz. Buna karşılık dinî ve millî değerlerimiz, birliğimiz ve dirliğimiz ile insanlığa karşı yapılan kötülükler karşısında son derece duyarlı olmak mecburiyetindeyiz.

Answer 1

Çok  doğru. Bazen nefis affetmeye izin vermiyor ama ben de elimden geldiğince kinli olmamaya çalışırım 

Comments

Kin tutmam ama bazı insanlara karşı da adım atamiorm artık atilmadkca

Answer 2

Affedince bizi sa.lak yurduna koyuyolar daha kotü kazik atiyolar ama insanda bin pisman oluyo affettigine . Biz iyi niyetle affediyok karsidaki bu kaziga doymamis bi daha kazi.k atiyim diyo . Her zaman affetmeyi severim ama karsidaki kiymet bilmiyo akli kötüye calisiyo

Answer 3

Affetmek evet güzel bir şey canım ama mesela namusuna iftira atanları affedemezsin hatta öyle bir hadis görmüştüm

Answer 4

Affetmem Allah affetsin hakkım helal değil 

Answer 5

Ne kadar güzel birşey ablacığım ❤️ ben affettim kelimesini dilime yakıştıramıyorum affetmek sadece Rabbime mahsustur diyorum her zaman ama kötü bir huyum var her ne olursa olsun asla kin tutamam hemen barisirim kimse ile küs kalamam ne olursa olsun bir gülüşe hemen kanarım

Answer 6

Kinci biri değilim. Zamanın da çok şeyler yaşadım cevremde ki insanlardan dolayı ama affettim ve Allaha bıraktım.

Answer 7

Bende hep affettim yeri geldi görmezden geldim yeri geldi sustum bana zarardan başka getirmeyen bı ailem vardı evlendim hala zararlari bitmedi artık konuşmuyorum çünkü konuştukça bazı şeyleri engel olamadım ben birkere arkamda ailem var diyemedim birkere yanımda olduklarını görmedim ordan oraya savrulan bı çocuktum hep ezildim hep hor goruldum milletin aciyipta eski kıyafetlerini verdiği bayramda buruk olmayim diye milletin aldığı üstleri giyen bı çocuktum hiç cocuklugumu yaşayamadım bisikletimi bile komşumuz almıştı sürmeyi bile o öğretmişti büyüdüm çok hata yaptım çok ama rabbim beni bı bataktan kurtardı bı yuva verdi iki evlat verdi iyi bı kaynana kayınbaba verdi onlar annem babam oldular çocuklarımı bile nasıl buyutacam bilmeden diye düşünürken bı baktimki rabbim herşeyde yanımda herzaman bana yardım ediyo küçük yaşta göz yaşım kurumazdi bı çocuğun en büyük hayali oyuncak meslek gezmek falanken ben babam içkiyi bıraksın yada ölsün kurtulalım di 13 yaşındaki çocuk karakolbanklarinda az uyumadım babamı beklerken yada sokakta az kalmadım soğuklarda SİMDİ KİMİ NE İCİN AFFEDİYİM EVLENİNCE İNSAN OLDUM KİYMETLİ OLDUM HAYATİ OGRENDİM GUZELLİKLER VARMİS DEDİM 20 YASİMA KADAR CEKTİKLERİM İCİN  KİM HESAP VERECEK İNANİN KİMSE YOK BİRİ KARİ KİZ PESİNDE İCİP GEZİYO BİRİ EVLENMİS 2 COCUHU DAHA VAR ONLARİ BİRAKMİYO BENİ BİRAKTİGİ GİBİ BENİM SUCUM NEYDİ BİRKEZ ANNELİGİNİ GORMEDİM NEDEN AFFEDİYİM Kİ ALLAH BİLİYO COK AFFETTİM İKİSİNİDE COK HATA YAPTİLAR HEP KESKE AFFETMESEYDİM UZULMEZDİM DEDİM SİMDİ ONLAR YOK BEN ESİM COCUKLARİM VARİZ