Benim bu ilk hamileliğim ve başından sonuna kadar her şey çok güzeldi. Ameliyattan bir önceki gece yeme içmeyi kestim. Sonra hastaneye yattım nst çekildi. Sondayı uyuşturmadan taktılar ama hiç korkulduğu gibi değil. Tabi ki acıyor ama dayanılmaz değil.
Sonra ameliyat önlüğü giyip ameliyathaneye götürdüler. Anestezi doktoru mükemmel bir insandı beni çok rahatlattı.
Bizi dinlersen her şey iyi olacak dedi.
Sedyeden ameliyat masasına kaydırdılar. Kollarımı iki tana açtım tansiyon nabız takibi takıldı.
Sonra en korktuğum belden iğne. Kendime dedim ki rahat ol derin nefes al ver. Tabi ki acıdı ama iğne sonuçta ve kesinlikle abartıldığı gibi can acıtmıyor gerçekten.
Daha sonra test etti uyuşup uyumadığını. Evet hissediyorsunuz çoğu şeyi ama kesinlikle adı acı değil. Dokunma hissi.
Uyuştuktan sonra anestezi doktoru ve hemşire 5 dk sohbet etti. Sonra bak şimdi çıkarıyorlar bebeğini dediler ve ameliyathanede çığlık sesleri:)
Mükemmel bir his Allah herkese yaşatsın inşallah.
Sonra dikiş safhası. Hiçbir şey hissetmedim. Sadece dokunmalarını hissettim.
Toplamda her şey 40 dk sürdü. Odaya götürdüler. 8 saat bir şey yiyip içmedim. Gece sadece çorba ve su.
Ertesi gün de aynı şekilde.
Bir de ben zor da olsa ameliyattan çıktığım akşam sonda çıkınca yürümeye başladım. Gerçekten çok iyi geliyor zor olsa da.
İlk gün göğsümden az bir sıvı geldi bugün de süte benzer bir sıvı.
Acılar tabi ki var ama gerçekten abartıldığı kadar değil ve her şey sizde bitiyor