Kızlar perşembe günü 39+1 de kızımı sezeryan doğumla kucağıma aldım. İlk gebeliğim herhangi bir açılmam sancım olmadı çatım dardı ve normal doğumu yapamayacağımı düşündüğüm için kendi isteğimle sezeryane karar verdim. Çok zorlandım ama kızımı kucağıma aldığım da sesini duyduğum da acım yok olmadı ama ne olursa olsun iyi ki dedim o an dünyalar benim oldu sanki kızım çıktıktan hemen hemen bir saat sonra çıktım doktorum çok kanaman oldu ve kanın damarlaşmıştı dedi neyse ki şuan toparlanıyorum yavaş yavaş evlat bambaşka birşeymiş şuan kollarım da sütüm ilk günden yavaş yavaş gelmeye başladı kızım emmeyi çok seviyor daha da çoğalır inşallah yetmediği yer de kaşıkla mama veriyorum ama gün geçtikçe daha az ihtiyaç duyuyor gibiyiz uzun lafın kısası rabbim herkese yaşatsın bu duyguyu inşallah Allahım bekleyen herkesi yavrusuna kavuştursun..