Gebeliğin son günlerinde depresyon mu bu

Question

 DBu 3. Gebeliğim en az 1. Kadar isteyerek severek sahip olmak istediğimiz bir bebek. Tamamen planlanmış kaza bebeği vs değil yani. En başından beri herşey güzel giderken güzel hayaller planlar yapılırken doğum günü yaklaştıkça (son 6 gün) bütün hayallerimin yerini iç sıkıntısı, herşey kötü olacakmış hissi, bebeğe dair tüm hayallerimin yitip gittiği, sanki tüm sıkıntılar beni bekliyormuşcasına bir isteksizlik.

Bilgisi olan, yaşayan, tecrübe edinmiş arkadaşlar ne olur bir akıl verin nedir bu duygu karmaşası

Answer 1

Ben 2.bebegi dusunmüodum kazayla oldu ilk kizom 5 bucuk yasinda.  34. Haftadayim ama hala sanki hayal gbi bi uyanacam tum bunlar hayal gbi kabullenemiyorum hamileligi. Ama Bende biran once saglikla dogurup ilk 6 aylik savasi atlatip ardindan 2. 6 aylik eziyet doneminden sonra  bir yaş edip yurumeye basladikdan sonra kucakdan dusunce baya rahatlayacagim. Sonrasinda  memeden ve bezden kesecegim 2 yaşin gelmesinin hayali ardindan  3 yaş olur iyi kotu laftan sözden anlayip kendi kendine oyun kurabilecegi dönemin sonunda da   48 50 aylik  yapip anasinifina postalayacagım   ve sonunda Norveç danimarka kanada  izlanda emeklileri kadar lüx bir emeklilik hayati cocuk bakimindan kurtulmuş olmanin  emekliligini yasayacagim günün hayali ile motive ediyorum kendimi. 

Comments

Ya sen beni çok güldürdün hem de ağlayıp zırlarken:))

Senin upuslu, sakin mi sakin, görenlerin inanamayacağı kadar uysal, seni hiç yormayan bir bebişin olsun inşallah:) büyük iki kızım öyle bebeklerdi çocuk mu büyüttüm anlamamıştım senin de öyle olsun inşallah:)

---

:))Amin canim insallah.:))) Kizim bebekken cok cekdirdi de 1 bucuk yaşa kadar. Sonrasi rahat allaha sukur buyuk insan gbi suan.   Sirf 2. Cocugu ilk 1 bucuk  2 seneyi göze alamiyorum diye asla istemiodum

---

Çocuk bakmaktan hiç korkmuyorum aksine yaramaz çocuk çok severim kendimde hiperaktif olduğumdan benimki belki de iş hayatından sonra boşluğa düşmekten kaynaklı. Eşimin işleri yoğun bir arada olamıyoruz kızların okulu, etüdü, kursu, sosyalleşmeleri yalnız kalmaktan belkide:(

Answer 2

Haftamiz ayni benim ilk gebeliğim ama bende böyleyim. Sebebini bilip başından geçen varsa yazsın :(

Comments

Sanki imkanım olsa doğurmaktan vazgeçicem. Elbette bebeğimi çok seviyorum kıpırtısını hissetsem ilk gün ki kadar seviniyorum ama keşke yapmasamıydık diye bile düşünüyorum kalmış şurada birkaç gün

---

Benimki keşke yapmasaydik gibi birşey değil ama sanki birdaha hiçbir zaman eskisi gibi olamicaz gibi. Kayınvalidem ile gecinemiyorum çok fazla diğer torununa kendi doğurmuş gibi davranıyor bana da aynısını yapacak kavga tartışma çıkacak gibi geliyor. Sizin de 3. Cocukmus sorumluluk almamak istiyor olabilirsiniz. Psikolojik olarak bir dönem olarak görüyorum bunu da. Sizin yine az kalmış keşke bende 37 38 Haftalarda doğursam. 40 i beklemez inşallah çok yoruldum

---

Umarım gelip geçici ruh hallerinden, düşüncelerinden biridir de kucağımıza aldığımızda son bulup herşey güzel olur. Allah yardımcımız olsun

Answer 3

Yani canım ağır bi sorumluluk altına giriyoruz .doğumdan sonra tamamen özgürlüğün kısıtlanıyor iki kişilik yaşamaya başlıyorsun .yetecek miyim nasıl olacak gibi düşünceler bende de çok oluyor .depresyon değilde korku gibi birazda .benim 39 hafta bazen diyorum hemen doğsun bazen diyorum doğmasın . gelgitlerle geçiyor günlerim

Comments

Şurada 1 hafta 10 gün öncesine kadar doğacak diye halay çeken ben şuan doğursammı doğurmasammı afalladım.
Sanki içimde nereye kadar tutabileceksem:/

Answer 4

Canım benim ilk gebeliğim ve İkizler aynı senin durumu yaşıyorum acaba nasıl olucak kötü mü olucak şöyle böyle derken uykular bile haram oluyor çoğu zaman. Bence biraz rahat olmalıyız hem senin tecrübeliğin de var. Yaşamının nasıl olmasını istiyorsan öyle davran kimleri yanında görmek istiyorsan onlar olsun. Bana da kaynanam baskı yapıyordu 40 ın geçene kadar bizde kal falan diyor ama ben ilk gebeliğim olmasına rağmen istemedim kendi hayatıma kendim karar verebilirim ve bebişler ime de en iyi ben bakarım öyle düşünerek kendimi motive ediyorum sende kendini motive et. Eminim ki yavrun doğunca mükemmel bir anne olucaksın kötü düşünme iyiyi güzeli düşün tatlım 

Comments

11 yıl aradan sonra çocukları büyütmüşken, aktif iş hayatına alışmışken, birçok sıkıntıyı aşıp herşeyi yerine oturttuğumuz dönemede denl gelince bocalamalarım korkularım bundan galiba. Umarım doğurunca bu düşündüklerim hava da birer toz bulutu olarak kalır:/

Sen de sağlıkla sıhhatle minnoş bebeklerini kucakla inşallah:)

---

Bu düşüncelerin normal canım insanın alışkanlıkları da değişmek durumunda kalıyor ama eminim ki doğumdan birkaç gün sonra yine toparlarsın hayatını yoluna koyarsın o zaman da bu düşündüklerim kaygılarına güler geçersin rabbim sağlıklı bir şekilde kucağına almayı nasip etsin

---

Amin kuzum bekleyen kim varsa sağlıkla vuslata ersin sonra bu telaşların yerini mutluluklar alsın inşallah

---

Amin inşallah canım

Answer 5

Bende isteyerek gebe kaldım ama çok da korkuyorum rabbim yardımcımız olsun inşallah senin gibi sanki aksilikler olacak korkusu var belki çok endişe ediyoruz diyedir

Comments

Belki de yaşanacak güzel anların ön hazırlığıdır Allah büyük diyelim kuzum geçecektir elbet:)

---

İnşallah geçecek güzel düşünelim;)

Answer 6

Aynı haftadayız bende ayni durumdayım herkes kucağına alınca geçecek diyo vicdan azabı cekiyorum sanki bebeğimi istemiyomisum gibi geliyo bence sorun eş desteği eşim iyi biri Ama kro bi sorunumu paylaşmaya çalışyorum onda ne var herkes nasil yapiyo Her seyi sorun yapma gibi laflar bende kendimi yalnız hissediyorum yetmeyeceği mi düşünü yorum korkumu anlatacak kimse yok etrafta piskolojik destek alsak keske ama bu halde dr a gitmek bile işkence geliyo insana 

Comments

Eşim bu konuda çok anlayışlı hakkını asla ödeyemem ne söz konusu olursa arkamda sadece bu ara işleri yoğun çok zaman geçiremiyoruz bu da onun suçu değil dünya sadece ben ve bebek etrafında dönmüyor sonuçta yine bizim için uğraşıyor. Ben de kucağıma alınca geçeceğini düşünüyorum ama aması var işte

Answer 7

Canım bu çok normal değilmi depresyon değil ki bu annelik duygusu hem maddi hem manevi kaygıları oluyor insanın çocuk doğurmak değilki marifet ona ywtebilcekmiyim enerjim var mı gücüm var mıyı düşünüyor insan bende daha 33 haftalığız o ilkokula başladığında nasıl olacağa kadar düşünüp acaba yapmadamıydık bile geçirdiğim oluyo aklımdan 

Comments

Hissettiklerim yüzünden çektiğim vicdan azabı da cabası. Böyle düşünen tek ben olmadığım için biraz rahatlıyor içim her annenin kaygılarını taşıyorum demek ki diyorum.
Allah yar ve yardımcımız olsun kuzum

---

Amin canım cümlemizin çok zor daha şimdiden bir çok şeyini düşünmek zorundayız da maddi olanı var manevi olanı var çok yorucu bir süreç ama rabbim sabrını kolaylığını verir inşallah kuzularımız la mutlu huzurlu yıllar nasip etsin ömürleri bahtları şansları açık olsunlar

---

Amin çok amin:)