Zor bir normal doğumum oldu. Üzerine zor bir lohusalık geçirdim. Çocuğum kolikti. Sürekli ağlardı. Tamam zor oldu bütün süreçler, ve bu durumda eşimde bende oofff pooffff dediğimiz anlar çok oldu. Kızım 2,5 yaşında şimdi. Eşim 36 bende 35 yaşındayım. Bu süreçte en çok yıpranan kişi ben olmama rağmen çocuğumu Allah nasip ederse kardeşsiz bırakmak istemiyorum. Belki aynı süreçleri tekrar yapacağım ama kızımın şu hayatta bir kardeşi olsun istiyorum. Eşime 2. Çocuk muhabbetini açtığım an ağzıma lafı tıkıyor. Tamam bu ikimizin ortak kararı ama kusura da bakmasın yaşım olmuş 35. Kalkıp kaç yıl daha bekleyecem? Bundan 5 yıl sonra kardeş düşünsek çok daha zor olacak herşey. Gerçi bizimki hiç istemiyor. İnanın ki kızıma hamile kaldım. İsteyerek de hamile kaldım. Denememizin 8. Ayında hamile kaldım. Söylediğimde adam oturdu ağladı. Ben baba olmaya hazır değilim diye. O zaman da 34 yaşındaydı. Şimdi çok iyi bir baba. Sinir oluyorum yani 2. Çocuğumuz olsa yalnız benim istememle olacak. Birincide olduğu gibi
Eşin istemiyorsa zorlama bence bu konuyu dile getirme.
1,492,941 soru
24,393,837 cevap
349,526 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın