Kayınpederim ve kaynanam aslında iyi anlaştıklarını ama çocuklar söz konusu olduğunda birbirlerini kıskanıp laf dalaşına girdiklerini söylerler. Gerçekten de biz onları ne zaman ziyarete gitsek veya hepberaber telefon görüşmesi yapıyor olsak saçma kavgaları insanı yaşadığından öylesine bezdiriyor ki anlatamam... 'Aa oğlum yolculuğa mı çıkacaksınız, fazla hız yapmayın' öteki,' yav sen ne biliyon onların arabası iyidir onlar bilir nasıl kullanacağını ' başka bir örnek, ' oğlum sırtınıza bişey alın üşümeyin' ' sen karışma onlar bilir ne yapacağını insanın sinirini bozma ' bu anlamsız saçma laf dalaşlarının kıskançlıktan olduğunu kendileri itiraf ediyor. Kaynanam daha makul geliyor bana, annemin normal laflarına bile sataşıyor kayınbabam, kendisi daha çok biliyor çocuklarını daha çok düşünüyor gibi davranıyor. Herneyse, bir kızım olana kadar kayınbabamla öyle böyle idare ediyorduk ama kızım doğduktan beridir ben de ona gıcık kapmaya başladım. Doktorun ver dediği D vitaminini verirken ısrarla küçücük çocuğa onu nasıl veriyorsun dedi, ikna edemedim. Başka örnek, ek gıdaya başladık, 6 ay dolmadı ama doktor iyiki geç kalmamışsın dedi, babam ona konuda da sütünü veriyor muyum diye endişelendi. Veriyorum merak etme baba dedim, içtiği kadar içiyor kalanını sağıp zorla veriyorum dedim. Annem ' Aferin bu kız bizden iyi biliyor' dedi. ( Babamı konudan uzaklaştırmak için yaptı bunu, zaten babamın bana çocuk konusunda fazla tavsiyeleri annemi rahatsız ediyor, eşim ve bana güveniyor.) Sonra babam bu sefer de dediki zorla bile olsa çok zorlama.
1,511,968 soru
24,663,109 cevap
366,844 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın