Oğlum 28 aylık. Çok yaramaz. Hiç rahat vermiyor şiddeti de var çok yoruyor. doğal olarak ona sürekli bağırma ve kızma halindeyim. Bazen kızmaktan yoruluyorum ses çıkarmıyorum yaramazlıklarına. Bazen kzıdığımda ya da bağırdığımda öyle bir içten ağlıyor ki içim parçalanıyor. Kendimi o kadar kötü ve yetersiz hissediyorum ki dayanamıyorum ben de ağlama başlıyorum. Ve beni o halde göruyor çünkü ona sarılmak ıstıyorum, bağrıma basmak istıyroum. Her defasında biraz daha öfkemi kontrol edecem diyorum yapamıyorum anca bir gün ıkı gun. Yapamıyorum ben öfkemi içimde tuttukça kendimi yıpratıyorum aynı zamanda. Hamileyim de bebeğim de nasıl bir karaktere sahip olacak şimdiden tahmin edebiliyorum 😑😞😫🥺😭
Aslında döngüdesin, kızma- öfke. Bilerek eziyet etmiyorlar. Kişilikleri oluşuyor. Büyüme atakları oluyor. Aynı zamanda yeteri kadar sevgi, ilgi görmeyince, gör beni deme şekilleri bu. Annelik zor, sende insansın ama davranış biçimin sağlıklı değil, sebebinde desteksizlik bence. Desteğe ihiyacın var 2 canlı olduğun için. Çocuklarımızın bize davranışlarını yine biz öğretiyoruz, belli bir yaşa kadar. Vurmasıda bundan. Sende öfkelisin oda. Başarması zor ama etkili olan şey, öfke anı aynalama yapıp daha çok sarılmak
Çok desteksizim. Kaynanamla görümcem yanımda ama onların varlığı daha çok yoruyor benı. Çünkü kaynanam yaramazlıklarına, şiddetine hep gülüyor sonra tepki verıyor. Bazen de bir şeyi yapacağı zaman aşırı tepki verınce (şaşkınlılk, korku gıbı) çocuk onu hemen yapıyor. Görümcem de bıraz anlayışsız davranıyor. Yanı bana yardımcı olsunlar diye yanımdalar ama yüküm arttı. Bır de evdeki çatışmaları engellemekle cebelleşiyorum. İnan bana odaları kilitlıyoruz çocuğu onlardan, onları çocuktan uzaklaştırmak için.
Senin ve çocuğun adına üzüldüm kardeşim, ne kadar zor bir süreç. Mesafe koyma şansınız varmı eşinizle konuşsanız? Lohusalık zamanı daha büyük patlarsın sonra. Allah yardımcın olsun. Kadın olmak duygusal olarak çok zor birde anlayışsız çevre olunca.. ailen yakında mı, gitsen kalsan orda bir süre
Eşime durumu çıtlattım ama ciddi konuşacam uyarsın. Ben nasıl bu çocuğu onlara emanet edip doğuma gidecem bilmiyroum 😐 valla bırbırlerini delirtırler
Canım ne kadar yapma dersen o kadar fazla yapıyorlar bak şimdi eşimin teyzeleri gelinleri falan birgün akşam bize geldiler o gün bize geldiklerinde güne girelim akşam oturması yapalım Hemde dediler tamam dedik görümcemin çocukları da benim çocuklarla yaşıt onları görünce kendini kaybeder çok çoşkulu bağırarak oynar o günde bağırarak koşuyorlardı durmadan onlar varken bak rahatsız oluyorlar yapma dediö banane diyip daha çok yaptı sonraki güne gideceğimiz kişiye giderken bak oğlum orda yaşlılar var siz bağırırlen onların başı ağrıyor hasta olugorlar dedim oğlum bana yani orda bağırmadan mı akıllıca mı oynayayım anne dedi evet oğlum dedim tamam dedi çıktık gittik hiç sıkıntı çıkarmadı hatta kuzenlerine de tembih ediyordu yaşlı bunlar hasta olurlar bsğırmayalım diye :) evedd geldik anne bugün çok akıllı durdum demi aaa uuu yapmadım dedi evet oğlum aferin sana dedim çok mutlu oldu
Yani direk yapma dememek gerekiyor aslında olayı ona anlatıp yanlışını kendi bulmasını sağlamak daha etkili bi yöntem ama benim oğlum 4 yaşına girmek üzere 28 aylık çocuk anlar mı onu bilemem denemekte fayda var :)
Mesela sana vurduğunda sakinleşince oğlum bana vurduğun için çok canım yandı ben seni çok seviyorum neden böyle yapıyorsun desen bi ama sakinleşimce çünkü vurduğu an hırslı olduğu için bu konuşma ters tepebilir
Ayrıca öfkelendiğin zaman onun yanından uzaklaşıp başka bi odada gözlerini kapatıp sayı say canım bu bende çok işe yarıyor gözlerimi açınca sanki sabrım daha çok artıyor sakinleşiyor gibi hissediyorum
Babaannesi her yaramazlıgına gülüyor sonra yapma etme diyor. Bak bunu yapma dememe rağmen anlatamıyorum. Sürekli babaanneisne şiddet uyguluyor eğleniyor bunu yapınca. Canını dahi acıtsa gülüyor sonra yapma etme niye yapıyon bak böyle oldu şöyle oldu diye açıklama yapıyor. Ben tek başıma daha rahattım valla. oğluna dur demıyor demesinler diye bir de babaannesini ondan korumaya çalısıyorum. Bı de bu yoruyor insanı. Şiddet karşısında gülme aldığı için ben ne yapsam boş artık.
Boş değil canım gerekirse günde 10 kere anlatacaksın kötü bişey olduğunu aklına yer etmesi lazım onun kötü bişey olduğu asıl boşverirsen daha çok yapacak görmezden gelip yaptığına gülmemekte faydalı olur bu konuda çevre çok önemli benim oğlum 3 yaşındayken eşimin arkadaşları küfür öğretmişti duyan herkes önce gülüp sonra aa ayıp ni daha deme diyordu herkese tek tek söyledim küfür ettiğinde gülmeyin diye sürekli o kötü şeyleri söylememen gerekiyor kötü çocuklar bunları söyler sen kötü çocuk değilsin diyordum iki ay sonra falan bıraktı geçen kayınbabam babaannene şu şeyi söyle dedi küfürlü bi kelime hayır dede o çok ayıp bişey dedi gerekirse kırılsınlar ama uyarın anlamazlarsa tekrar uyarın babaanneye anne sana vurduğunda gülme tepki verme yada ufak bi tepki göster canım acıdı gibisinden güldükçe daha çok yapıyor diyebilirsin
Anlamıyor kadın anlamıyorum. Sonra da yaramazlık yaptığında kendini savunuyor biz mi bunu yap diyoruz boz mi bu hale getirdik bizi suçluyorsun dıyor. Oysaki yaramazlıklarına gülme hoşuma gidiyor daha çok yapıyor diyroum ve gerçekten de öyle. Onlar güldükçe çocuk mutlu mutlu gülüyor. Dur deyince de durmuyor mecbur odaları ayırıyoruz
Evet bağırmak çok iyi birşey değil...
Fakat siz yorgun bir annesiniz tüm gününüz hep bir koşturmayla geçiyor temizlik yemek çocukla ilgilen oyunlar oyna belki uyku düzeniniz de çok yoktur bunların hepsi ve hamileliğiniz sebebi ile değişen hormonlarınız ekstra sinir yapıyor olabilir. Fakat sinirlilik haliniz hem karnınızdaki bebeğinize hem diğer çocuğunuza yansır malesef kızdığınız zaman o ağlayınca yaşadığınız üzüntüyü aklınıza getirin ona bağırma isteği geldiğinde kızdıktan sonra yine o hissedeceğiniz üzüntüyü hatırlayın ve bi balkona çıkıp sakinleşin eminim işinize yarayacaktır. Kendinizi kötü hissetmeyin🩶
Tesekkur ederim 👂😔
1,503,206 soru
24,542,408 cevap
360,573 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın