Ebeveyn olurken kendi çocukluğumla nasıl başa çıkarım?

Question

ebeveyn olmak üzerine, bir psikologun paylaşımı çıktı, karşıma. çocuk büyütürken, kendini de yeniden büyütüyorsun ve bazen ailenin bilerek ya da bilmeyerek yaptığı şeyler aklına geliyor ve insanın içi bir cız etmiyor değil. 

hep babaları eleştiriyoruz ya, eve para getirmekle baba olunmuyor diye ama annelerimizin farkında olmadan yaptığı şeyler de bazen çok yan yakıcı olabilir. 

bazı küçük detaylar üzebiliyor. geçen sohbet ediyorduk, hiç günlük tutmadığımdan bahsettim. aslında günlük tutmayı çoğu kez denedim ama günlüğümün okunuyor olması canımı çok sıkmıştı. 

burada anlatılan dertlere baktığımda da çoğunluğun derdi anne babasında bitiyor. annen baban yoksa (var ama yok olanlardan bahsediyorum) gelen vuruyor giden vuruyor 🤦🏼‍♀️ 

geçmiş değişmez ama evlatlarımız canımız ciğerimiz. her şey onlar için. 

hepimize rehber olsun

organik gıdadan, şekersiz beslemekten, ekran verip vermemekten daha önemli şeyler olduğunu düşünüyorum 

Answer 1

Bizim evde hep anne baba kavgası olur hâlâ daha olur. Babam ilgisiz sevgisiz sürekli kardeşlerim yeğenlerim diyen bir adamdı annem ise tamamıyle kendini yedi sülaleye hizmet etmeye adamıştı. Biz 3 kardeş aman annem üzülmesin aman annem kızmasın aman annemle babam kavga etmesin diye diye aslında onlara ebeveynlik yaptık. Hâlâ da aynı. Annemi arasam babamı şikayet eder babamı arasam annemi. Ama ben onlara üzülmeyi ve düzeltmeyi bırakalı çok oldu. He he diyip geçiyorum sadece. Sürekli düşünürüm içimde hep kapı anneme çıkıyor hep ona kırgınlığım oluyor. Çünkü ben hep annem dedim o üzülmesin diye o ne diyorsa yaptım . Hayatımda ki bütün kararları o aldı diyebilirim. Hiç genç kızlık yaşamadım. Bırak erkek arkadaşı kız arkadaşım olmasına bile izin vermezdi. Annemi hep çok sevmişimdir hâlâ da öyledir. Ama hayatımda ki en büyük kırgınlığım ve kızgınlığım da annemdir. Ama bunu hiç dile getirmem anneme karşı. Çünkü annem bunu anlayabilecek karakterde bir insan değil 

Comments

Bizde de sorun hep babamdı. Ben liseye geçtim anneme hep dedim madem sevmiyorsunuz birbirinizi hep kavga gürültü boşan dedim. Ben her boşan dediğimde annem benimle kavga ediyordu. Zamanla bende demeyi bıraktım ne haliniz varsa görün dedim içimden. Hiç unutmuyorum 20 yaşındayım daha gene kavga ediyorlar ve ben babamın yakasına yapışıp evden kovdum. Babam dondu kaldı bir de utanmadan bana sanki kendi haklıymış gibi senin çocuğunda sana yapsın dedi çıktı gitti evden ve annem de hiçbir şey yokmuş gibi evliliğine devam etti. Ben çok unutkan biriyim normalde. Ama bu yaşanılanları hiç aklımdan atamam . Şimdi derler belki maddi durum çaresizlik falan filen. Hepsi hikaye. Annemin de babamında kendi üstüne iki tane evi vardı taaa o zamandan. Annem akrabaya yaptığı hizmetçiliği dışarda çalışarak yapsaydı tonla para kazanırdı. Biz de yetişkin koca koca insanlardık. Annem de bu olaylar yaşandığında daha 45 yaşındaydı. Taşı sıksa suyunu çıkarırdı. Ve evet buradaki kadınların bir çocuğu çocukları için değil kendileri için boşanmıyorlar. Bu travmaları yaşamış bir çocuk olarak söylüyorum. Elalem ne der diye boşanmıyorlar

---

annem öğretmen, üstüne de tarlası, bahçesi vs var. yapmadı. 

ama anneannemde de hata var, boşanırsan hakkımı helal etmem demiş. işte o eski kafalar, boşanmayı ayıp sanma

---

Benim anneanne dede hiçbir şey yok. Belki de kimsesi olmadığı için cesaret edemedi. Ama şu unutuluyor bu olayların sebebi biz değildik ama sonuçlarını hep biz çektik. Bir de karı -koca ilişkisi başka evlat ebeveyn ilişkisi başka. Bizimkiler bunu hep karıştırdı. Kendi karı koca olaylarına nasıl davranıyorlarsa bizim de anne yada babamıza öyle davranmamız istediler . Hep bşr taraf olmamızı beklediler

---

Benimde kayınpeder kaynana öyle ben evleneli 16 sene oldu her Allahın günü kavgalılar . Çocuklarıda bıkmış artık gelmek istemiyor gelince yine bir kavgaya hakarete denk geliyor.  Bazı insanlarda sanırsam alışkanlık oluyor kavga etmeden geçiremiyor.  Kaosla besleniyor derler ya.Bide yaşlandılar artık ya . 70 yaşlarındalar.  Gecen en son en büyük görüncem babasının üzerine yürüdü bıktım bıktım yeter die 

Bide yeni boşandı görümcem çok zor şartlardan geçiyor şu aralar . Kafa dinlemek için güya annesinin babasının evine geldiydi. Kayınpeder in hakareti küfürleri çıldırttı . 

---

yaşlılık bir nevi çocukluk bence. bizimkiler de 70lerinde. 3 yaşında çocuğumla nasıl konuşuyorsam onlarak da öyle konuşuyorum resmen.işin kötü yanı çocuk beni dinliyor, yaşlılar dinliyormuş gibi yapıp yine bildiğini okuyor. annemle en büyük kavgam bu, anne sen dinlemiyorsun diyorum o da kulağım duymuyor diyo(bi kulağı duymaz) diyorum senin sorunun kulağının duymaması değil, dinlemiyorsun kafanda oluşan şey dışında hiçbir şeyi dinlemiyorsun 🤦🏼‍♀️

birbirleriyle olan ilişkilerinde de böyleler, tabi zamanın getirdiği tahammülsüzlük de var. nasılsın sorusu bile tartışmaya dönüşebiliyor.

@seri şu taraf tutma konusunda katılıyorum sana. annem de bunu istiyor bizden bazen ama yapamam yani. 

doğum günü, anneler günü, babalar günü vs hediye yerine pasta alıyoruz. pasta aldım diye tavır yapmıştı annem, bir de ödüllendiriyorsunuz diye. dört dörtlük bir baba diyemem ama babam yani sonuçta. 

Answer 2

Ben bir de bunlara şunu ekliyorum.  

“Çocuğunuz ile arkadaş olmayın.” Çocuk ebeveyni bir üst olarak bilsin. Korksun çekinsin demiyorum ama ebeveyn disiplinini bilsin, ezip geçmesin. Birçok danışan şunu söylüyor “ ama ben çocuğumla arkadaş gibiydim.” İşte burada kaybediyoruz. Çünkü arkadaşımızla anlaşamayınca ne yapıyoruz? Mesafe koyuyoruz ya da onunla bir daha görüşmüyoruz. Ebeveyn ile anlaşamayınca çocuk sürekli bir inatlaşma bir savaş içine giriyor. Ve bu savaşın tek kaybedeni olmuyor iki tarafta kaybediyor. Şefkatli merhametli ama bir tarftan da disiplinli ebeveyn olmalı. Çocuğunuz hata yapınca gelip size anlattığı an sert tepki vermek yerine sessizce dinlemeli sonra çocuğunuza o hatayı tekrar onun cümleleri ile anlatın. Eminim nerede nasıl hata yaptığını çözümünü bulacaktır. 

Disiplin dediğim de aile kuralları. Her ailenin mutlaka kuralları olmalı. Herkes yemek zamanı masada olacak, yemek yerken televizyon veya telefon olmayacak gibi. 

Comments

böyle eski usul anne baba olmayı yanlış bulup arkadaş gibi olmak da olmuyor işte. denge şart 

---

Aklıma hocamızın bir sözü geldi. “Anne terliği aslında çocuğa olumlu yönde şimşek etkisi yapıyor. Anne terliği önemli” demişti. Yani anne terliği çocuğun canı acısın diye fırlatmaz hatasından dönsün diye fırlatır ve amacına da ulaşır. Burada terlik ile dövsün demiyor asla öyle anlamlar çıkarılmasın. 😂

---

Bende geçen ay bunu görmüştüm. O kadar biz ki..  Ve bu nedenle çok nankör bir nesil geliyor n yazık ki

---

anne terliği bir metafor olarak kaldı. ama evet anne-babadan bir tık korkmak gerekiyor. annem ne der, babam ne der demek gerekiyor. tabii ki korku ağırlıklı değil ama çocuğun birilerinden çekinmesi gerekiyor. disiplin biraz korkuyla oluşuyor bence

y kuşağı konusuna gelirsek, cidden katılıyorum. kendimç boğulmuş hissediyorum bazen. hem ailevi şeyler hem kendi çocuğum hem kendi hayatım. 36 yaşındayım ama asla bu yaşta olmak istemiyorum. 40-50 bandında olsam veya 10 yaş genç olsam sanki bu sıkışıklık olmayacak. 

---

Ben hep şunu diyorum. 

“Annelerin efendi olduğu zaman çocuktuk, çocukların efendi olduğu zaman da anne olduk.” 

Annemizin tek kaş göz işareti ile toparlanırdık. Biraz korku her zaman iyidir. 

Answer 3

Çocuklar başkasının çocuğu ile kıyaslanmaz. Kendi hesabı üzerinden aile bireylerine akrabalara düşman edilmez. Gerçekten çok zor 

Comments

bizde ablama karşı öyle bir kıyas varsı, bana ve diğer ablama yapmıyorlardı ama başarı kıyası vardı. 

babam dersanede öğretmen, iyi bir dersane, çok iyi öğrenciler Türkiye birincisi falan çıkar. öyle öğrencilerin altında biz başarısız gibi görünüyorduk.böyle aşırı zeki falan değildik ama kötü de değildik. ama hemşire olmak bize yakıştırılmıyordu, nasıl bilmem ne hocanın kızı hemşire olur muymuş.

sayısalcı olmama rağmen ilk sene okul öncesi öğretmenliği geliyordu, babam onu yakıştırmadı bana. öğretmen olacaksan lise matematik öğretmeni olacaksın🤷🏼 sonra ne olurdu tekrar sınava girdim, sonraki sene bu sefer kendi dedi öğretmenlik yaz bu sefer ben inada bindirdim işi, mühendis oldum. ama keşke öğretmen veya hemşire olsaydım diyorum.

bu yüzden şu yaşımda hala arayıştayım. ablam 40 yaşında o daha yeni kendi istediği gibi yaşamaya başladı. bu çok koyuyor mesela bana. 

---

Yani ne alakası var öğretmenlikte branşlar arası rütbe görülmesi daha saçma. İki kez memuriyete atandım hala babamın gözünde o başarmışlık mertebesine ulaşamadım. Ehliyete yazıldım iki kez de kaldım onun yazıldığımdan bile haberi yok. Alamazsam olmayacakta 😂 Bana ve bir abime karşı hep böyle. Bende 36 yaşında hala etkisini yaşıyorum gerçi bir yerden sonra görme duyma bakan da olsan kimse takdir etmeyecek dedim ama insan yine de eleştirmekten Korkuyor evliliğim sallantıda onunla ilgili radikal kararlarda bile seçimlerimi eleştirecek diye alamıyorum 

---

üstelik bu kıyası babam kendi öğretmen olmasına rağmen yapıyordu. coğrafya öğretmeni de aynı maaşı alıyordu, matematik öğretmeni de 🤷🏼 birinin öğrettiği daha önemli diğeri az önemli değil. babam sadece sınav odaklı bakıyordu ya edebiyatçı olacaksın ya matematik veya fizik. kimse coğrafyadan özel ders almaz ama fizikten alır🤦🏼‍♀️ 

---

Şu hayat koşuşturmasında özel ders vermek isteyeceğini kim söyledi ki :) benim branşım da sözel ders bırak özel dersi dyk bile düşünmedim hiç kariyer yapacaksam idari basamaklardan yükselmeyi düşünürüm onun dışında çok kazanmak zorunda değilim. Bence. Tamamen çocuğu proje görme gibi bir düşünce bu. Eğitimli öğretmen veli bunu yapıyorsa benim ilk okul mezunu babam ev hanımı hiç okula gitmemiş annemi sen düşün. Babam da dedemden iyi ebeveynlik görmemiş ama marifet o zinciri kirmakta zaten. 

---

okumamış olmasını tercih ederdim. çünkü annesi babası okumamış, esnaf olan, çiftçi olan arkadaşlarım benden daha akıllı tercihler yaptılar. belli kalıplara sokulmadılar. hemşirelik mi yazacaksın denmedi onlara, hemşirelik kazandıkları için evlerinde bayram havası oldu, gururlandılar kızım hemşire olacak diye. bu zinciri kırmak gerçekten çok zor ve yoruldum galiba

Answer 4

Çok haklısın ne anne ne baba küçükken ilgilenmedi ler. Otelendik bir kıyafet dahi alınmadiı genc kız oluyosun sana ped alan ilgilenen yok sütyen alan yok onun bunun eskilerini giydin ve annen demedi ki bunlar kız çocuğu böyle seyelre ihtiyacı olur götürelim çarşıya pazara demesi rezillikle büyüdük o ergenlik dönemi rezillik le geçti annenin yapamadıkları daha çok kalıyor içinde var ama yok sadece lafta rezillikle çocuk büyütülmez bu çocuk 32 yaşına geldiğinde ben sizi ne zorluklarla büyüttüm diyerek de üste çıkılmaz. O çocuk unutmaz

Comments

Annenin yapması gereken babadan para alıp bak bunlar kız çocuğu ihtiyaçları var diyerek . Bize bazı şeyleri alması göstermesi öğretmesi lazimdi

---

işte bunlar yüzünden kırgınlıkların oluyor ister istemez. sonra lafını etsen, tipik anne söylemleri başlar. ben 9 ay karnımda taşıdım, giymedim giydirdim, neyinizi eksik ettim, bu adama katlandım gibi gibi şeyler. 

belki de bizlerin çocuklarımızın kulu kölesi olmamız bundan kaynaklk. kendimize yapılan şeyleri onlar yaşasın istemiyoruz. o yüzden imkanı olan çocuğunu oyuncağa boğuyor, bir dediğini iki etmiyor. ha belki bu da yanlış ama ne bileyim, ortada ezilen nesil olduk

---

İnan hiç geçmiyor o laflar bana o kadar yapmacık geliyor ki . Aglasada geçmiyor ben sadece . Ziyaretimi vazifemi yapiyom

Answer 5

Benim kızım daha 2 yaşında ve ona iyi bir anne ola bilmek için çok çabalıyorum ve çok şükür dikkat etmeye çalıştığım şeyler tam da bu yazıda yazılanlar. Umarım bunları hiçbir zaman unutmam kızım büyüdüğünde de . 

Comments

inşallah unutmayız. ileride başka bir masada ailesini anlatırken içi burkulsun istemiyorum. 

Answer 6

Ben annemle babamdan yola çıkarak kızımı buyutmeye calısıyorum bende gunluk tutmayı cok severdım ama dedıgın gıbı okunurdu yetmezdı alay konusu olurdu bende bıraktım suslenırdım konu başka yere gıderdı durdum her hareketım bırılerıne batar anneme gıderdı annem ne yaptıgımı bılse dahi gelıp benı azarlardı yetmez dayak atardı o kişileri hepsını allaha havale ettim ben içim hiç ama hiç soğumadı hatta unutulmaz bır anımı anlatmak ıstıyorum annem beni bir yere gonderdı yanımda kardesım bırseyı degıstırcektık dukkan yarım saat mesafe degıl neyse yanıma parada aldım kardesımle gıttık degıstırdık yol ustunde markete ugrayıp dondurma aldık ıkı adım otede park var havada cehennem sıcagı neyse kardesıme dedım gel oturalım ıkı dk yıyıp kalkarız geç kalmayalım dedım oturduk komsu geldı napıyorsunuz fln bende anlattım degısıme gıttık yorulduk dondurma yıyoz bu arada ben daha cocugum 6 yada 7 gıdıyom hadı gorusuruz dıyıp gıttı bızde yıyıp kalktık dırek kardesım parkta bıle oynamadı eve gıttım komsuda bızden cıkıyo eve adım attım annem başladı azarlamaya senın parkta işin ne sen ne yapıyorsun komşu gelmiş dıyo kızın parkta oturmuş sen başıma iş mi açıcan demeye başladı anne boyle boyle oldu dedım annem onları agzıma tıkadı sustum ve bana mılletın agzına laf verme dedı ve ben artık p gunden sonra bırsey olsa dırek gıdıp geldım eve sonra bır hun annem onun kızıyla ıletısıme gırmemı yasakladı gorusmenı ıstemıyorum dıyıp durdu bınalar yan yana kadın eve gelse kızıda gelırdı annem bana kaş goz yapardı bır gun sınırle gelıp bana kızdı onun kızı bırıyle bırseyler yaparken gormus deden o yuzden dahada gorusme dedı ve bende dahada ıkılemedım mesafe koydum bu bır tanesı ben daha aynı seylerı bılmem kaç kez yaşadım durdum makyaj yapmama ızın vermezdı baskalarının kızları yapardı bana gelıp kıxardı sen nıye yapmıyorsun dıye annem boyle yapa yapa benı kendınden cok uzaklaştırdı şimdi beni illa gel gel diye çagırıyor ama hiç gidesim yok bahane uydurdum gelmicem dedim dahada bırsey demedı şimdilik 

Comments

oysa kendi yetiştirdiğin çocuğu en çok sen güveneceksin. çocuk bu elbet yaptığı şeyler de olacak ama ceza verirken bile sevginden güveninden şüphe ettirmeyeceksin. 

öyle kişilerin de Allah belasını versin, sözde iyilik yapıp seni koruyorlar 🤦🏼‍♀️🤦🏼‍♀️ 

---

Yok tam tersı insanlara daha cok ınanırdı halen daha oyle suan bı kız kardesım var 18 yasında annem daha kaşlarını aldırmasına ızın vermıyor mıllet ne der diye o kadar içimde anne sevgısı baba sevgısı kalmışki anlatılmaz ve bana hep derler sen bızden uzak duruyorsun ben uzak durmayacam kim durcak ben onlara kendımı yaramak ıcın hersey yaptım koştum ve halen daha koşuyorum sonradan fark edıyorum ve koşmayı bırakıyorum sonra tekrar koştugumu fark edıyorum annem babam tek degıl herkese boyleyım ve cokta yara aldım 24 yaşındayım kendımı tükenmiş bezmiş hissediyorum 

---

işte bunu anlatamıyorsun, içindeki kırgınlıklar kalıyor. 18 yaşında kaş alsa ne olacak, namusu mu gidecek sanki, 18 yaşındaki kardeşin de ya okuyayım gideyim ya da maalesef evlenip kurtulayım diye düşünmeye başlamıştır. 

---

Evlenıp gıdeyım dıyo okuma yok :( bana gore o bıraz fena yaptırıyor ısteklerını onu benım gibi öte tutmuyorlar ozellıkle babam kardeşime cok baglı 

Answer 7

Doğduğum evde mutluydum şükür . Anne babaanne atışmaları olurdu sadece ondada bana göre tatlı gelirdi annem siniri bozulurdu sadece . Takii 18 yaşına girdim küçük prenses uykusundan uyandı . Gerisi önemli değil.

Bizim evdede 3.yü eşim çok yapıyor sürekli uyarmama rağmen tmm haklısın dio sonra yine başlıyor şikayet değilde kızıp bağırıyor . 

Comments

seninkiler ergenlikte veya ergen olmak üzerine, biraz daha dikkat etmesi lazım aslında  

---

İşte ben mutlu aile ortamında büyüdüm ama eşim tam tersi anneye sürekli hakaret edilen çocuklar şiddet gören bir ortamda büyümüş çok zor oturttum eşimde.  Ona göre normal babam beni döverdi bak ben dövmüyorum dio bide . Oğluma çok yapıyor özellikle 14 yaşında bu çocuk onunda bi gururu var ezme çocuğu diyorum.  Onlar yabancı değil dedesi amcası nolucak dio 😒

---

ama şu var işte, sen böyle yaparsan bir olay olduğunda amcası, dedesi senden beter yüklenir çocuğu, nasıl olsa babası da yapıyor diye. 

Answer 8

Aynen öyle canım maalesef bizde bazen bu hataları yapıyoruz. Misal erkek çocuğu için büyüyünce annesine bakacak edecek diyoruz sanki onun için doğurup büyütüyoruz

Comments

bu çok büyük sorumluluk, dememek gerekiyor. bize baksın diye yapmadık çocukları. 

---

Aynen öyle benim çevrem ailem hep öyle bende eşimle tartışıyorum ben çocuklarımı bize baksın diye doğurmadım diye kendi hayatlarını yaşasınlar istiyorum ne isterlerse yapsınlar bizim gbı olmasınlar

Answer 9

Yeni nesil anneler olarak biz de napcamizi sasirdik valla hersey yravma yapiyo hersey ozguven kiriyo hersey zarar veriyo zaten eski zamandaki gibi kimseye guven kalmadi bi de baba destegi yoksa cocuk buyutmenin butun yuku sorumlulugu anneye kaliyo Allah yardimcimiz olsun gercekten 

Comments

kendi travmalarımız çocuk büyütürken ayyuka çıkıyor, kendimi mi tamir edeyim, evladımı düzgün mü yetiştireyim, gerçekten sıkışmış hissediyorum bazen

---

Al benden de o kadar ne yaparsam yapayim kendimi ne kadar sakin tutmaya calisirsam calisayim en sonunda kendimi bagirirken buluyorum mesela hergun soz veriyorum bi daha yapmicam diye her seferinde bozuyorum simdiki cocuklarda bi garip insanin sabrini bitiriyolar ben oglumda farkettigime gore ne kadar sakin yaklasirsam o kadar uzatiyo ve asla guzellikle gonlunu edemiyorum hele su dogum surecinde huyu suyu degisti herseye kusme herseye aglama herkese vurmaya basladi hic soylemedigi kotu sozler kullanmaya basladi ben ys da etrafindakiler ne kadar guzellikle yaklastiysak o kadar uzatti ne zaman herkes dagildi benim sabrim bitti en son kizdim ondan sonra azaldi ha kizmam care oldumu yine olmadi hala bazi konularda inat simdi ben kendi travmalarimi mi iyilestireyim cocugumla mi ilgileneyim destek alabilecek durumda da degilim 

Answer 10

Hepsinin allah belasını versin kan beynime sıçradı şuan

Comments

işte unutulmuyor 🤷🏼 

Answer 11

Mutsuz değil ama eksik çocukluğum vardı 

Geçen annemle bu konu geçti beni daha çocuk olmadan anne abla olmak zorunda bıraktın dedim haklıyımda açıktan oku işimiz çok okuldan hemen eve dön yemek yok o yemeği bile bana annanem yapmayı öğretti annem değil biyere gitmek isterim olmaz işimiz var der yada kardeşinide al der hep kısıtlayarak büyüttü o ne der bu ne der diye meşhur bi sözü vardır sizi ben değil el övsün önce sen övki elde öyle görsün ama malesef bunları yapmadı şuanki evde olan kardeşim içtiği kahvenin bardağını kaldırmaz elini bulaşığa sürmez yüzünede söylüyorum bana bu konuda çok haksızlık ettin diye o zaman öyleydi diyor tek sığınağı işinin çok olması benimle oyun oynadığını bilmem mesela bişey anlatacak olsam iş yaparken anlatırdım hı hı tamam anlattığımın yarısı havaya giderdi tamam kalk şunu yap hadi lafıyla anlattığım biterdi sonra bıraktım anlatmayı bana bişeyini anlatmaz zaten oldum birisi paylaşmıştı kim hatırlamıyorum "Çocukken yanında nasıl bir yetişkin yada anne istiyorsan ona dönüşüyormuşsun "bunu ilk okuduğumda uzun uzun sorguladım evet tam olarak annemin olmasını istediğim gibiyim 

Comments

eskiden de öyleymiş ya, ilk kız çocuk evin kahrını çekmiş. sende öyle olmuş biraz. son çocuğa gelene kadar da vakit değişmiş, anne baba değişmiş. 

hani duyuyorum ben kısa kol giyemezdim, kardeşim cropla çıkıyor. ben okulla pikniğe gidemezdin, kardeşimi dil okuluna yolluyorlar gibi hikayeler.

bizde de ablama yaptılar, en büyük ablam 4 yıllık fakülte kazanamadı, 2 yıllık için de başka şehre göndermeyiz dediler, okuyamadı. oysa o dönemde ne okursan oku çok iyi iş sahibi olabiliyordun. ama diğer ablam da gitti ankarada okudu,ben adanada okudum. 

---

Ben nişanlanmadan önce babam vefat etmişti. Nişanlıyken mobilyalarımı seçmeye göndermedi annem telefondanda bakılır dedi onuda geç alt mahalledeki ana baba yedi ceddini bildiğim arkadaşıma göndermezdi.Elalem ne der diye benden 6 sene sonra evlenen kardeşim gitti nişanlısında kaldı eşyasını seçti iyikide öyle yaptı en başta git diyen bendim şu an evdeki kız kardeşim mardin'deki üniversite arkadaşına ıskenderun'daki üniversite arkadaşına amasya'daki üniversite arkadaşına gidip gayet rahat kalabiliyor. Vallahi ben de yeri geldiğinde pat pat söylüyorum çünkü bana bu konuda hakikaten haksızlık edildi.

Answer 12

Keşke anne baba olmadan çiftlere eğitim verilse sınavı geçemeyen çocuk yapamasa.annem ve babam yüzünden çocukluğum ergenliğim hep bi şeylerin mücadelesiyle geçti. Evlendim yine rahat bırakmadılar.bu yaşıma kadar kendime ait bi hayatım bile olmadı. Herşeyime onlar karar verdi.son birkaç yıldır sadece net tavır alabildim.şimdi tek isteğim çocuklarımın hayatına müdahale etmeden onların buyruğuna sokmadan büyütebilmek

Comments

kesinlikle katılıyorum. kimse mükemmel değil ama bazı şeyleri de yapalım yani

inşallah gönlüne göre büyütürsün 

Answer 13

Annemle hiçbir zaman yakın olamadım. Anneler günü gelince için daralırdı. Annemin bana bir kere sarıldığını, öptüğünü bilmem. Kendi anne babası zaten daha beterler de. Ben kızımı sevdiğimi hep söylüyorum, öpüyorum. Kızım da annannesine yapınca annem benim kızımı bana örnek gösteriyor, bak sen yapmıyorsun diye 😂 Bu çocuk nerden öğrendi acaba bunu? Zamanında bana göstermediği ilgiyi, sevgiyi ona göstermemi bekliyor. Ben ailemden farklı şehirde yaşıyorum ve bir kere bile üzülmedim başka yere gideceğim diye. Anne babam arasında huzursuzluk çok oluyordu ve evet annem bana dert yanıyordu, bundan nefret ediyordum. Hele babamla muhabbetim hiç yok gibi, asla arayıp konuşmuyorum, anca yanyana gelince. 

Comments

e tabii ki çocuk ne görürse onu yapar. geçen anneme diyorum biz sürekli kızımla annecim seni çok seviyorum, aşkom, canım annem böyle muhabbet ediyoruz, koklaşıyoruz güzel güzel dedim. annem de dedi, e çocuk ne görürse onu yaşar, sen ona küfretsen, çocuk da sana öyle gelir. 

Answer 14

Bu sabah ablamlar ile bu konu üzerine tartıştım. Biz babamızla büyüyen çocuklar olmadık. Babam hep şehir dışındaydı, yılda bir 6 ayda bir gelir, bir hafta kalır giderdi. Misafir gibi... Geldiği zaman utanırdık aynı sofraya oturmaya onunla. Tam alışıyorduk o gidiyordu. Annem içinde çok zordu. 7 kardeştik 4 kız 3 erkek. Akrabalarımız anneme sürekli psikolojik baskı yapardı, eşinin ikinci bir ailesi var diye. Annem hep gergin sinirli ve tahammülsüzdü. Ufacık bir şey yapsak babamıza saydırırdı sitem ederdi suçlusu bizmişiz gibi. Babam ise hep kendi çocukluğundan bahsederdi. 10 yaşında gurbet ellere çalışmaya gitmiş hala da çalışıyor muş bizim için yapıyormuş vs vs. Biz kızları okutmadı abimleri okuttu. Kızlar okumaz kafasındaki amcama uydu sırf aile büyüğü diye. Babam iki yıldır emekli oldu memlekete taşındılar annemle şehirden uzak. Ve şimdi babam abimlerden baba oğul ilişkisi bekliyor. Ablamlar ise babam abimleri okuttu ceplerine harçlık koydu diye ona minnet duymalarını istiyorlar. Bizi bu yaşa getirdi gözümüz kimsede kalmadı kim yapar bunu diyorlar. Her baba yapar bunu. Baba olan herkes yapmak zorunda zaten. Evet maddi olarak gözümüz kimsede kalmadı fakat manevi olarak gözümüz herkeste kaldı. Yetim kuzenlerim vardı onlardan bir farkımız yoktu ki bizim. Bu adam 7 çocuk yapmasını biliyorsa bakmasını da bilecek. Bizi aç bırakmadı giydirdi diye bunu bir lütuf olarak göremem abimlerde görmüyor. Bu yüzden hayırsız evlat ilan ediliyoruz. Babamı çok seviyorum Allah ondan razı olsun dünya bir yana babam bir yana benim için o benim hassas noktam Ama maalesef bu gerçekleri değiştirmiyor. Onun yüzünden hem annesiz hem babasız büyüdük. 7 çocuğun sorumluluğunu anneme yüklediği için annemden de annelik göremedik

Comments

Çok uzun oldu kusura bakmayın bu gün bu konudan zaten canım sıkkındı bu postu da görünce döküverdim içimdekileri 

---

geçen de konuştuk ya bu konuyu. baba olmak sadece para getirmek değil diye. ekmek parası mecbur kazanılacak ama en azından evde olduğu sürelerde annenin yükü azalsa annen de böyle olmazdı. 

evet erkek kardeşlerin okumuş ama babalarıyla boğuştular mı çocukken, baban okula getirip götürdü mü, ilk aşklarını babalarına anlattılar mı? bunlar eksik olunca ilte baba-oğul ilişkisi de olmuyor, baba-kız ilişkisi de.