Doğum yaklaştıkça bu düşünceler daha çok sarıyor :(

Question

25 yaşımdayım kızlar. İlk hamileliğim. Kızım olacak Allah'ın izniyle 38 haftalık hamileyim. İsteyerek hamile kaldım. Aslında bebek bakımına alışkınım yeğenime de aşağı yukarı ben baktım ondan bir bebeğin ihtiyacını anlayabilecek ve giderebilir durumdayım. Yani yabancı değilim bebek bakım konusuna. Ama kendi çocuğun olunca öyle olmuyor sanki Şimdi karnimdayken ne güzel bakiyorum koruyorum onu.. Ama doğunca bakabilecek miyim ne bileyim hasta falan olursa iyileştirebilir miyim hep böyle şeyler var aklımda. Yetebilir miyim yani hep bunu düşünüyorum  eşim hep destekliyor sana güvenim sonsuz bir kere bile şüphe etmedim bakabileceginden diyor hep güven veriyor bana. Ama ister istemez bu düşünce aklıma geliyor. Bı tek ben mi böyle üzülüyorum kendimi acaba diye düşünüyorum. Benimle aynı durumu yaşayan oldu mu hiç. Bebeğime yetersiz kalırım düşüncesi bi tek beni mi huzursuz ediyor 

Answer 1

Benimde boyle korkularim vardi ama anne olunca o duyguyu yasadikca bebeginin kendi caninin yarisi oldugunu anladikca herseyi sanki en ince ayrintisna kadar biliyormuscasina basariyorsun. Bebeginin gozlerinin icine bakarak ne istedigini neden agladini cok iy biliyorsun cunku artik o seninle sen onunlasin. 

Comments

İnşallah benimde böyle olur canm ❤️ inşallah hemen anneliğe alisabilirim

Answer 2

Bu hemen hemen herkeste oluyo galiba. Oturup ağlamışlığım bile var nasıl bakıcam ben bu cocuga diye. Ama doğunca öyle güzel bakılıyor ki. Herşeyi bir kenara koyup hep bebeğine bakıyorsun. İlk doğduğu gün yarım saatte bir emzirdim. Gece saat başı emzirdim. Sürekli emzir altını kontrol et gazını çıkar. Kendine zerre vakit kalmıyor ama insan severek yapıyo. 55 günlük oldu bile. Tek başıma banyo da yaptırıyorum artk. Her işimi de görüyorum. Cocuguma da mis gibi bakıyorum. Annelik kadının fıtratında var.