Selam kızlar. Kafam çok dolu küçük olan gece uyutmadı henüz 20 günlük. Büyük kızım 3 buçuk yaşında. Şimdi küçüğü sürekli meme de sürekli ağlama halinde. Buyukle eskisi gibi ilgilenip oyunlar oynayamıyorum. Vicdanım da hiç rahat değil. Çok özlüyorum onla vakit geçirmeyi. Kardeşi olsun yalnız büyümesin istedim ama yetemicem diye korkuyorum. Yukarıda babane si yakında da ananesi var. Onlarla gitmek istiyor oynuyorlar onunla diye. O zamanda içim rahat etmiyor zanlı bebek için göndermişim gibi. Tamda anlatamadım işte karışığım. Tecrübeli anneler morale ihtiyacım var ne zman düzene girer. Hiç eski hayatıma dönemicek gibi hissediyorum.
Ben yogun bakimda kaldim dogumda kizima kardesinin dogdugunu soyleyemedik annem kardesimi daha cok seviyor onunla ilgileniyor demedsin diye. Hastaanede psikolok tan destek aldim nasil soyleriz diye; Doktor soyke söyledi. " Hic bir zaman mükemmel olmak zorunda değiliz, savastan kacan, savasin ortasinda yasayan cocuklari dusunun onlarin psikolojilerini, onlar dda cocuk ama savasin ortasindalar" bunu duyunca ben hak verdim. Biz zaten tüm fedakarligi yapiyoruz. Dort dörtlük olmasin bazi seyler Benimde kucuk 40 gunluk buyuk 5 yasinda. Anca adapte oldum. Bebeğim prematüre dogdu extra bakim istiyor. Emzik alistirdim isim kolaylasti diyebilirim. Her istediginde emziriyorum. Uyuyor. Gaz problemi extra. Buyuk icinde ben ve babasi elimizden geleni yapıyoruz ama bizde insaniz ve bu fedakarliga rağmen tabiki kimse bizden mükemmel olmamizi bekleyemez. Kendi basina oyun kurmayi öğrettim. Birde havalar isindigi icin belirli saatlerde disari cikip bebek arabasi ile hava aliyoruz hem kafasi dağılıyor hem. Yoruluyor.
1,492,962 soru
24,394,047 cevap
349,550 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın