Evet arkadaşlar, bugün eski fotoğraf albümüne baktım uzun uzun. 28 yaşındayım. Tüm çocukluk fotoğraflarım hep babamla. Adamın bir tepesine çıkmadığım kalmış dicem de onuda yapmışım On yaşlarıma kadar hep gidip öptüğümü sarıldığımı hatırlıylrum. Sonrasında herhalde ergenliğin verdiği utançla galiba, babama kolay kolay sevdiğimi söyleyemez yada şak diye gidip sarılamaz oldum. Oda bizle hep şakalaşır gülüşürüz Allah'a şükür hiçbir problemimiz yok fakat, babalar gününde babama onu sevdiğimi söyleyecektim, o kelimeler hep dilime dolandı, nasıl diyeceğimi şaşırdım ve normalde babaöı çok çok seviyorum zaten. Şimdide fotoğrafları görünce eskiler aklıma geldi. Sizdede böyle bir geçiş dönemi oldu mu acaba.?
Biz babamla arkadaş gibiydik hep. Hala da öyleyiz. Askim deriz birbirimize. Ailecek öyleyiz. Babama da baba dersem bilir ki kirilmisimdir bir konuda ona.
Baba ve anne olmak doğurmaktadır olmuyor. Rabbım herkesin annesine ve babasına evladına karşı vicdan merhamet versin bizlerde evlatlarımıza karşı.
1,497,977 soru
24,470,193 cevap
355,112 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın