Kendi Çocuğumdan soğudum..

Question

Yargılayanlar linçleyenler olacaktır eminim. Durumu şöyle söyleyeyim. 2 yaşında kızım var. Zaten aklı ermeye başladığından beri zor Bi çocuktu. Hele 1 buçuk yaşından beri hep kötü oldu. Her şeye ağlar güldüğü zamanlar nadir. Yemez durdan anlamaz uyumaz. Gece geç saatlere kadar oturur sabahın köründe kalkar. Gündüz uyumaz. 2 ay önce doğum yaptım. Kıskançlık vs yok. Ama bu süreçte ona tahammülüm kalmadı. Bağırmak istemiyorum hele şiddet asla. Ama kendimi tutamıyorum çok kez bağırmak geliyor içimden. Asılsız yere ağlar bağırır. Yanında olan şeyi bile benden ister. Yaptığı yaramazlıkları saymıyorum bile. Su içsin diye su veriyorum Sulukla. Onu alıp koltuğa halıya neresi denk gelirse döküyor. Veya üzerine döküyor. Evet yapmadan anlayacak yaşta değil küçük ama en azından kaç kez gösterdiğim söylediğim şeyi anlayacak yaşta olduğunu düşünüyorum. Kendimden nefret ettim. Bu düşünceye girdim diye de kendimden nefret ediyorum. Kendimi sorguluyorum ki sorgulamam da gerekiyor bu durumda. Kızımı artık sevesim bile gelmiyor. Bazen çok seviyorum sarılıyorum öpüyorum ona kendimi öptürüyorım ama eskisi gibi hissetmiyorum. Ona yansıtmıyorum bu durumu ama ben gerçekten çok kötü hissediyorum. Eski hislerim yok. İnsan evladına böyle hisseder mi ya? Evlat sonuçta canından can ama bilmiyorum. Doğum yaptığım ilk zamanlar ona daha çok düşkündüm. Onunla daha çok ilgilendim. Ama artık ilgi zamanı kısalınca mı böyle oldu bilmiyorum. Biliyorum beni yargılayacaksınız ben bile kendimi yargılıyorum. Ama lütfen üzerime gelmeyin. Bu durumun geçici olduğunu da biliyorum. Ben evladım için canımı bile veririm ama bu aralar neden böyle oldu bilmiyorum

______

Böyle cevaplar geleceğini biliyordum. Haklısınız da. Hata yaptık belki de bilmiyorum. Hata olarak çocuklarımı değil kendi yaptıklarımı görüyorum. Erken yaşta evlenip erken yaşta iki çocuk sahibi olmak gibi... Yaşıtlarıma bakıp keşke evlenmeseydim ne vardı sanki dediğim çok oluyor. Hele ki bu dönemde. Bırakın sağda solda gezmeyi artık evin önündeki markete bile çıkamıyorum. Benliğimi kaybetmişim gibi hissediyorum. Sürekli aynı düzen içinde 4 duvar arasında iki bebekle çok zorlanıyorum. Beni en iyi bebeğini sıfır desteksiz büyütenler anlar. Bakın ben doğum yaptım daha 2 ay yeni oldu. Kimse kapımı çalıp da Bi şeye ihtiyacın var mı demedi. Ailem akrabalarım hepsi.. Çok yakınımda 8 senelik arkadaşım var o bile Bi tas çorba getireyim ihtiyacın vardır demedi. Kızım yemek yemiyor ama bu yenidoğan alakalı değil. Yaz başından beri böyle.. Boyu uzadığı için çok zayıf duruyo. Kimse bana yardım etmezken gördüklerinde buna bakmamışsın kupkuru kalmış der oldular. Zoruma gidiyor. İnsan evladına neden niye bakmasın. Anne evladından soğur mu hiç.? Ben kızımı doğururken çektiğim acıları, yaşadığım şeyleri ölüm korkusunu asla unutamam. Ölüm korkusu da dediğim kendim için zerre korktuysam kendimi zerre kadar düşündüysem ne olayım. Kızımı kim bakar diye düşündüm hep.. İlk doğumum çok zordu, ikinciye girerken çok dualar ettim. Hastanede çok yattım karnımdaki bebek riskli durumdaydı ama onu hiç düşünmedim. Hep kızımı düşündüm. Yine doğum aynı olur da bana bir şey olursa kızıma kim bakar o beni biliyor beraber çok iyi vakitler geçirdik her şeyi hatırlıyor bensiz yapamaz, sabah kalkınca anne anne diye tüm odalara bakan bebeğim o dedim. Doğum yaptım çok şükür çok iyi geçti. İnsan doğurduğu bebeği merak eder dimi? Etmedim doğumda iyi olduğunu gördüm yetti, kızımı istedim. Sürekli sordum. Ben kızımı çok seviyorum. Soğumak çok yanlış bir tabir oldu belki de. Ben kızımdan soğumadım. Ona tahammülüm kalmadı. Yaptığı ilk yanlışta ilk yaramazlıkta hemen yükselir oldum. Benim için sorun buydu. İçten iyi şekilde yorum yapanlara teşekkür ediyorum. Bu süreç geçici eminim. Desteğe ihtiyacım var desteksizlik kötü. Sadece kızımla biraz daha fazla vakit geçirmek istiyorum bu kadar. 

Answer 1

Kesin lincleyenler cikar ama sen gerçekten zor durumdasın ben senin çektiğin acıyı anladım

Allah yardımcın olsin Müslümanın Müslümana ettiği dua kabul olur insaallah Allah kolaylık versin kalbine ferahlık versin insalalah. Dogun yapalı 2 Ay oldu diyorsun daha lihusa sayılırsın psikolojin çok hassas depresyonda dahi olabilirsin o kadar normal ki..

Bahsettiğin şey fe çocuğundan soğumak değil bence kesinlikle sen tahammül sınırları asılmış ve sürekli rahatsız edici uyaranlara maruz kalmışsın.

Benim kızım da 17 aylik 1 yaşından beri o kadar zorlaştı ki hele son 2 aydır her şeye ağlayan bir türlü memnun olmayan bir çocuk haline dönüştü. Bende 2.yok ona rağmen bazen yüzünü bile görmek istemediğim köşe bucak kaçmak istediğim anlar oliyor.

İmkanın varsa psikolojik destek almanı eğer yoksa dua ve namaz ile sakinleşmek calismani öneririm canım. Allahdan dualarında sabır değil kolaylık iste ki sabır gerektirecek durumlar ile imtihan olma başındaki sıkıntılar için kolaylık nasip olur insaallah

İyi geceler 

Comments

Sonunda halden anlayan artılanacak bi yoruma denk geldim. Halihazırda bunalmış yorulmuş yangında olan birine körükle gitmenin anlamı yok. Kadıncağız belli ki zor durumda, destekçisi yok, fazlasıyla yorulup bunalmışken daha da köstek olmanın anlamı yok. Allah yardımcısı olsun, işini hayatını kolaylaştırsın umarım. Allah senden de razı olsun yangına körükle gitmediğin için

---

Ne güzel anlayarak cevap vermişsin herkes suçlamayı tercih etmişken. Kadın yorgunluktan bunalıma girmiş doğurmasaydin diyip durmuşlar  e napsin sokağa mi atsın çocuğu.

Answer 2

Yani ne diyeceğimi bilemedim size çok üzüldüm çünkü böyle hissettiğiniz için üzülüyosunuz bi anne bu durumda kendini ne kadar kötü hisseder tahmin edebiliyorum. 

İnşallah bir an evvel geçer bu durum. Destek almayı deneyin siz bence yani uzmanla görüşün bi. Siz hiç dinlenemediğiniz için bu duygulardasınız. Bir gün sizi biri dinlendirse şöyle kesintisiz uyusanız kendinize vakit ayırsanız falan eminim bambaşka hissedersiniz. 

Sizinki bir tık daha fazla olabilir tabi ama benim kızımda 2 yaşına girecek mesela ve yapma dediğim ne varsa onun üstüne daha fazla gider. Suluktan suyu dökmeye çalışmayı hele bu akşam dibine kadar yaşadık dakikalar içinde 3 kez üstünü değiştirdim ıslatma artık yapma diyorum nasıl beceriyor anlamıyorum. Bunu neden anlattım. Yani aslında çocuğunuz normal demeye çalışıyorum.

Allah yardımcın olsun inşallah psikolojik sağlığına kavuşursun hemencik

Comments

Evet kızım çok normal ve yapma dediğimde anlayacak yaşta değil. Onu çok seviyorum ama herkesin dediği gibi tahammülüm kalmadı. Soğudum kelimesi yanlış tabir oldu belki de..

Answer 3

Senin çocuğuna özel değil 2 yaşında bebemiz bizimde aynı .Allah ferahlık versin 

Answer 4

Aslında bunu anlamayan bilmez bilirmisin benim ikinci çocuğunda aynı anlattıgınız gibi. Mesela bana diyorki ağlayarak kendini yerlere atarak ben parkta oynamak istiyorum diyor asla düzgünce söylemez tamam hadi oynayalım dediğimde de kendini dahada fazla yere atıp bagırıp aglaması. Neyapmalı şimdi olmaz desemde olmuyo olur desemde ve inanırmısın 7 yaşına geldi hala aynı herşeyi ağlayarak söyler istediği olmadımmı kapıları vurur sanane diye bagırır kızsamda olmuyor bazen söylesem de. Diğer kızım asla değil öyle. Bazen bazı çocuklar yaramazlık boyutunuda aşmış oluyorlar malesef

Answer 5

Benimde o şekilde oldu sevgisizlikten yapıyor olabilir benim 2. Bu şekildeydi sevgimi verdikçe düzeldi sevgisizlikten ilgisizlikten yapıyor bilgin olsun

Answer 6

Şuan 5 yaşındaki oğlumu sallıyorum kardeşi 13 günlük şöyle düşün küçük olan sevgini anlamaz ama büyük olan sevgisizliği anlar bizde küçüğe çok yöneldik ama ben herkesı eşimi kendimi uyarıyorum çocuğum hissetsin istemiyorm zor zamanlar Allah hepimize sabır versın

Answer 7

İki yaş dedikleri illetin içinde yavrucak. Lütfen sabret ve anlamaya çalış onu. Daha kendi bebekken ikinci kardeşi o seçmedi neticede. Benim oğlumda bir buçuk yaşından tut şu ana kadar hala her şeyi döker halıya koltuğa. Bir yudum içer gerisi hoooopp koltuğa boşaltır yada halıya önüne ne geldiyse. İç yaşında şimdi. O dönemde hemen hemen her çocuk aynı davranışları sergiliyor. Normal olan o aslında. Evet çok zor ama sabırlı ve merhametli olman lazım. Şöyle düşün bak en fazla iki yıl sürecek sonra geçecek. Bu ömür boyu böyle kalmayacak ama o çocuk büyüdüğü zaman sen artık dünyaları da versen bu günler geri gelemeyecek asla ve sen ömür boyu bunun vicdan azabını çekeceksin. Biran önce toparlan kendine de evladına da yapma bunu. Kabullen onun bu halini. Büyüdü yapmasın gözüyle bakma asla o şu an en zor döneminde iki yaş sendromu gerçekten çok ama çok zor 

Answer 8

Yani linçlemek gibi düşünmeyin yada yargılamak gibi ama yani ikinci çocuk için erken değilmiydi yada siz gerçekten metal olarak hazırmıydınız bence en erken zamanda gidip profesyonel yardım alın çocuk için de pedagog öneriyorum durumlar hiç normal değil ne kendinize nede el kadar bebeğe bunu yaşatma hakkınız yok ne kadar yansıtmıyorum desenize o sizin bir bakışınızdan kalp atışınızdan anlıyor emin olun 

Answer 9

Ya linçlemek değil de benimde ilk oğlum 22 aylıkken kardeşi doğdu ilk bebeğime tedavi gördüm 1 sene ben ikinci kendiliğinden oldu zor bir çocuktu ilk oğlum hamilelikten önce tedaviyle yıprandım hamilelikte mide bulantısı en yüksek seviyedeydi ne yesem çıkardı mide yanması ne yesem yanardı aç uyuduğum günler bile oldu bu yüzden 41 haftalık doğdu doğumu çok zor oldu normal oldu ama sezeryandan kötüydü halim yürüyemiyordum bile daha sonra kolik bebek teşhisi aldı hiç durmazdı gazdan emmezdi bile çocuğum doktora götürdük karnında boş yer yoktu gazdan sancıdan gözümle gördüm hop onlar geçti babam vefat etti hiç ummadığımız anda 45 yaşında ben ona sarıldım o olmasaydı o cenaze zamanlarını nasıl atlatırdım diye düşündüm hep o bana güç verdi sonra bronşit oldu tam 1 ay çekti çocuğum hastane de yattık kaç gün tam o geçti do.muz gribi oldu sonra o de geçti sürekli Ayda bir ya de iki kere hasta oldu geçen sene kardeşinin doğumuna 1 hafta varken 38 haftalık hamileyken yani ateşlerde yandı kandaki enfeksiyonu yükseldi o halimde etrafında pervane oldum hem ateşine baktım hem hastane çantası hazırladım ikinci doğana kadar hep haksızlık yaptığımı düşündüm büyük oğluma isteyerek olmamıştı sonra kardeşi doğdu asla kıskanmadı ama içine atıyordu o uyanıkken asla sevmezdik yanında o uyuyunca severdik eşim ve bütün çevremiz öyleydi ikisini de sevgi azlığı hissettirmedik kardeşini hep benimseyici kelimeler kullandık o dönem benim için çok zordu küçük oğlum ağlardı sürekli büyük desen hep hasta oluyordu kafayı yiyecek gibi oluyordum bazen gece sadece yarım saat uykuyla duruyordum büyükte küçükte çok zordu şimdi biri 3 yaş olacak yakında biri de 1 yaşına yeni girdi hala çok yoruluyorum bir yere gitsek muhakkak büyük oğlum bişeye tutturuyor o yapılmadığı zaman kendini yerlere atıyor mesela durdan anlamıyor ama ben yaptım onu öyle her istediğine tamam dedim aldım yaptım pahalı ucuz bakmadık bile el bebek gül bebek büyüyor hala daha öyle kimseden eksiği olmasın istedim şimdi bazı konularda zorluyor beni ama çocuğun bir suçu yok ben alıştırdım her markete gitmemizde oyuncak alıyoruz mesela ona de hen alıştırdım şimdi bi almayayım yıkıyor etrafı ben anlatmaya çalıştım ama anlamazlar bu yaşta biraz daha aklı erince anlatırım diyorum mesela hani demek istediğim demekki bu çocuğun böyle olmasına sebep olacak bir durum var çocuğun adına böyle şeyler yazmana çok üzüldüm kızının bunu okuduğunu ve anladığını düşünsene ne kadar kötü hisseder değil mi oysa günah işlemiyor ya sadece yaramazlık yapıyor tabi yoruyor insanı o ayrı günümün çoğu ev toplamakla geçiyor gece yarım saate bir biri kalkıyor sonra diğeri ama asla ben oğullarıma onlardan soğudum demedim geçen bi oyuncağa tutturdu çok ağladı dengesiz anıma denk gelip bir tane vurdum hala daha içim cız ediyor gözlerim doluyor özür dilemekten dilim yoruldu resmen çocuk sabır işi kabul çok yorucu bişey ama dünyaya onlarda bi kere geliyor lütfen kendini silkele ve kendine gel ya bişey olsa ona ne yaparsın tekrar dediğim gibi soğudum cümlesi beni çok üzdü yıprandım yoruluyorum diye bilirsin ama soğudum sevesim gelmiyor ne demek ya Allah aşkına bakmayacaksanız doğurmayın diye boşa demiyorlar bakmak sadece yemek yedirip bakımını yapmak değildir bu arada sen bi otur düşün kendine gel bence lohusalık bende yaşadım benden senden daha kötü şartlarda yaşayanlarda vardır bu bir sebep olamaz bu cümleyi kurmak için 

Answer 10

Kusura bakmayın ya da bakın ama siz normal değilsiniz. Daha 2 yaşında bir bebekten bahsediyoruz. Anlayacak yaşta dediğiniz çocuk daha tuvalet eğitimi yoktur. Arkanızdan atlı mı koşturuyordu da hemen doğurma derdine düştünüz. Kızınız normal ama siz anormal düşürüyorsunuz. 7-8 yaşında değil, o yaşta bile olsa kardeşini kıskanır. Kızınız sadece sizin ilginizi çekmeye çalışıyor

Answer 11

Soğumazsın Canım , yorgunluk, uykusuzluk ve desteksizlikten algıların bozulmuş . Lohusalık sendromu ve hormonlarındakj değişimlerinde büyük etkileri. İnanki bebeğin 6 aylık olduğunda düzeniniz oturacak , bunların hepsi geçicek, hani bir söz var " Buda geçer yahu". Bebeğin uyuduğunda yada bırak oyalandığında al çocuğunla oyun oyna , bırak evdeki işi gücü zaten bitmiyor. Benimde kızım 2 yaşında oğlum 9 aylık, oğlum doğdugunda kızım 17 aylıktı ilk 2 ay gerçekten zorlanmıştım bende hatta kendimi tanıyamıyordum baktım böyle olmuyacak soğukta olsa bebeğimi bebek arabası na koydum sıkıca sardım, muhafaza ederek  , kızımı parka götürdüm sadece yarım saat bazen 1 saat duruma göre , zaten bebeğim dışarıdayken hep uyurdu . Bu zamana kadar hep bu şekilde kendimj rahatlatmaya çalıstım yakınında varsa birilerine git kendinj eve kapatma çocuk üşür yok hasta olur diye çok kaygıyla hareket etme , hicbirsey senjn ruh sağlıgından ve çocuklarından önemli değil  , mutlu anne mutlu çocuk. Şuanda daha rahatladım daha iyi gidiyor hatta beraber oyun oynamaya başladılar .

Answer 12

yani bi çocuk ne kadar zor olursa olsun bi annenin çocuğumdan soğudum demesi normal değil kusura bakma

Answer 13

Tam olarak seninle aynıyiz kızım iki buçuk yaşında 8 aylık da oğlum var benim kizimda tam olarak anlattıklarının hepsini yapıyor bende bir dönem bagirdigimi dusundum sonra hop kendime geldim BU HAYATI O SECMEDİ DAHA BEBEKLİKTEN CİKMADAN ONA KARDESİ BİZ YAPTIK SUANDA YAPTIĞI HİCBİRSE İCİN ONU SORUMLU TUTAMAYIZ TAHAMMÜL SEVİYEMİZİN AZLIĞI ONUN SUÇU DEGİL O DAHA BÜYÜMEDEN KARDES YAPTİKSAK AFEDERSİN EŞEKLER GİBİ ONUN NAZINI CEKİP ÇOCUKLUĞUNU YASAMASİNA İZİN VERECEGİZ diye düşünerek bol bol sarılıp öpüyorum kızmak başka ama soğudum demek başka çocuğunu ziyan etme lütfen terapi al

Answer 14

Lincleyecek bi durum yok bence canım 

Sonuçta bizde insanız sabrımız tasiyor 

Ama onlarda cocuk senin ikinci çocuğun olunca ilkine haksızlık oluyor bence 

Kiskanclik krizine giriyor

Bence ilk çocuk büyümeden ikinciyi düşünmemek lazım 

Answer 15

Benim de 2,5 aylık bebeğim var oğlum da 4 yaşında aklı başında bu zamana kadar yaramazlık yapan bi çocuk asla değildi. Kardeşi oldu ilk zamanlar böyle değildi artık mesela tuvalete giderken yanında beni istiyor bazen kardeşi kucağımda bazen değilken başında bekliyorum çünkü öyle istiyor sebebi kardeşinin altını atıyorum ilgileniyorum o da istiyor ki o şekilde ilgileneyim. Gece uykularında beraber uyuyoruz beni asla bırakmak istemiyor mutfağa gitsem peşimde salona geçsem peşimde. Kıskanıyor kardeşini illa ki kıskanmak kötü anlamda değil duygu olarak olması gereken de bu. Bütün ilgi alaka bölünüyor bence büyük olanla aileler daha çok ilgilenmeli aklı eriyor çünkü. Soğudum sevemiyorum demeyin gözünüzde büyümüş gibi gelebilir ama çocuk annenin her yaşta bebeğidir. İlgiye hep açtır onların sevgi enerji mutluluk kaynakları anneleri yani bizleriz. Zor bi süreç yorucu elbette ama büyük olanın bunda bi suçu yok madem iyi değilsiniz destek almanızı öneririm 

Answer 16

Bak benim oğlumda 3 yaşını geçti ama senin kızından daha fazlası var şu saat oldu hala uyumadı herkes yatıyor o geziyor evin içinde cildirmamak elde değil ikinci çocuk istiyordum ama oğlum çok zor ikinci çocuğu yaparsam hem ona yetemiycem hemde tahammül seviyem kalmiycakti etraflıca düşündüm ikinci çocuk fikrini erteledim yoksa ilk çocuğuma yazık olucak bu sefer 

Answer 17

Kızının da bebek olduğunu unutma olur mu . Belki daha çok ilgi istiyor onu ihmal etme lütfen 

Answer 18

Seni kinamiyorum hatta çok iyi anlıyorum benim oğlum 21 aylıkken kızım doğdu ilk günler çok güzeldi oğlum sanki bebegi kabullenmiş gibiydi Bi sıkıntı olmadı ama sonra bebeğe zarar vermese bile benim çok üstüme gelmeye başladı başkasının yapabileceği şeyi bile hep benden istedi aklına gelebilecek hersey işte. Kendi ailemden bile destek görmedim misafir gibi gelip oturup gidiyorlar hiç biri ver iki dk biz tutalım da sen dinlen demediler.yasadigin psikolojiye gelirsek aslında ilk çocuğumuza uzuldugumuzden tam olarak bu düşünceye giriyoruz küçük bebek ağladığında onunla ilgilenip büyük olanı sürekli ertelediğimiz için oluyo hep bunlar ha benim çocuğumun hiç Bi suçu yok bana kardeş yap demedi zaten daha o da bebek benim gözümde hala süt kokuyo ama iki ay daha sabret hepsi geçecek rahatlamaya başladığında cocugunu eskisinden daha da çok sevmeye başlayacaksın kendini de üzme çünkü suçlu değilsin bu kadar zor olacağını dusunseydik zaten eminim ki doğurmazdik biraz daha beklerdik en azından ben öyle yapardım 

Answer 19

Sen şuan lohusa sendromunu yaşıyorsun tahammülün sıfıra iner boşluğa düşersin evde kalem süresini aç dinle buradakiler herşeyi linçler zaten hepsi 10 numara anne zaten bu gelip geçici bişey şeytan vesvese verir sen lâ havle çek sıkı sıkı sarıl evladına yanına ailen falan gelsin destek al iki çocuk bakmak kolay değil sıkışmışsın anlıyorum seni ama evladının senden başka kimsesi yok o sana muhtaç bunu unutma tamam 

Answer 20

İnsan bazen çok yorulur ama sz psikolojkmen yıpranmışsiniz desteğe ihtiyacınız var ynede isyan etmeyin sağlıklı olsunlar yaramaz olsunlar belki çocuk ilgi istediği için öğle yapıyor mrk etme büyürlerde sz sbrli olun eşiniz kzinizla ilgilenmiyo mu

Comments

İlgileniyor ama kısıtlı. Akşam ne kadar vakit bulursa