Kendi Çocuğumdan soğudum..

Question

Yargılayanlar linçleyenler olacaktır eminim. Durumu şöyle söyleyeyim. 2 yaşında kızım var. Zaten aklı ermeye başladığından beri zor Bi çocuktu. Hele 1 buçuk yaşından beri hep kötü oldu. Her şeye ağlar güldüğü zamanlar nadir. Yemez durdan anlamaz uyumaz. Gece geç saatlere kadar oturur sabahın köründe kalkar. Gündüz uyumaz. 2 ay önce doğum yaptım. Kıskançlık vs yok. Ama bu süreçte ona tahammülüm kalmadı. Bağırmak istemiyorum hele şiddet asla. Ama kendimi tutamıyorum çok kez bağırmak geliyor içimden. Asılsız yere ağlar bağırır. Yanında olan şeyi bile benden ister. Yaptığı yaramazlıkları saymıyorum bile. Su içsin diye su veriyorum Sulukla. Onu alıp koltuğa halıya neresi denk gelirse döküyor. Veya üzerine döküyor. Evet yapmadan anlayacak yaşta değil küçük ama en azından kaç kez gösterdiğim söylediğim şeyi anlayacak yaşta olduğunu düşünüyorum. Kendimden nefret ettim. Bu düşünceye girdim diye de kendimden nefret ediyorum. Kendimi sorguluyorum ki sorgulamam da gerekiyor bu durumda. Kızımı artık sevesim bile gelmiyor. Bazen çok seviyorum sarılıyorum öpüyorum ona kendimi öptürüyorım ama eskisi gibi hissetmiyorum. Ona yansıtmıyorum bu durumu ama ben gerçekten çok kötü hissediyorum. Eski hislerim yok. İnsan evladına böyle hisseder mi ya? Evlat sonuçta canından can ama bilmiyorum. Doğum yaptığım ilk zamanlar ona daha çok düşkündüm. Onunla daha çok ilgilendim. Ama artık ilgi zamanı kısalınca mı böyle oldu bilmiyorum. Biliyorum beni yargılayacaksınız ben bile kendimi yargılıyorum. Ama lütfen üzerime gelmeyin. Bu durumun geçici olduğunu da biliyorum. Ben evladım için canımı bile veririm ama bu aralar neden böyle oldu bilmiyorum

______

Böyle cevaplar geleceğini biliyordum. Haklısınız da. Hata yaptık belki de bilmiyorum. Hata olarak çocuklarımı değil kendi yaptıklarımı görüyorum. Erken yaşta evlenip erken yaşta iki çocuk sahibi olmak gibi... Yaşıtlarıma bakıp keşke evlenmeseydim ne vardı sanki dediğim çok oluyor. Hele ki bu dönemde. Bırakın sağda solda gezmeyi artık evin önündeki markete bile çıkamıyorum. Benliğimi kaybetmişim gibi hissediyorum. Sürekli aynı düzen içinde 4 duvar arasında iki bebekle çok zorlanıyorum. Beni en iyi bebeğini sıfır desteksiz büyütenler anlar. Bakın ben doğum yaptım daha 2 ay yeni oldu. Kimse kapımı çalıp da Bi şeye ihtiyacın var mı demedi. Ailem akrabalarım hepsi.. Çok yakınımda 8 senelik arkadaşım var o bile Bi tas çorba getireyim ihtiyacın vardır demedi. Kızım yemek yemiyor ama bu yenidoğan alakalı değil. Yaz başından beri böyle.. Boyu uzadığı için çok zayıf duruyo. Kimse bana yardım etmezken gördüklerinde buna bakmamışsın kupkuru kalmış der oldular. Zoruma gidiyor. İnsan evladına neden niye bakmasın. Anne evladından soğur mu hiç.? Ben kızımı doğururken çektiğim acıları, yaşadığım şeyleri ölüm korkusunu asla unutamam. Ölüm korkusu da dediğim kendim için zerre korktuysam kendimi zerre kadar düşündüysem ne olayım. Kızımı kim bakar diye düşündüm hep.. İlk doğumum çok zordu, ikinciye girerken çok dualar ettim. Hastanede çok yattım karnımdaki bebek riskli durumdaydı ama onu hiç düşünmedim. Hep kızımı düşündüm. Yine doğum aynı olur da bana bir şey olursa kızıma kim bakar o beni biliyor beraber çok iyi vakitler geçirdik her şeyi hatırlıyor bensiz yapamaz, sabah kalkınca anne anne diye tüm odalara bakan bebeğim o dedim. Doğum yaptım çok şükür çok iyi geçti. İnsan doğurduğu bebeği merak eder dimi? Etmedim doğumda iyi olduğunu gördüm yetti, kızımı istedim. Sürekli sordum. Ben kızımı çok seviyorum. Soğumak çok yanlış bir tabir oldu belki de. Ben kızımdan soğumadım. Ona tahammülüm kalmadı. Yaptığı ilk yanlışta ilk yaramazlıkta hemen yükselir oldum. Benim için sorun buydu. İçten iyi şekilde yorum yapanlara teşekkür ediyorum. Bu süreç geçici eminim. Desteğe ihtiyacım var desteksizlik kötü. Sadece kızımla biraz daha fazla vakit geçirmek istiyorum bu kadar. 

Answer 1

Allah akıl vermiş fikir vermiş zeka vermiş kendimi tutayim dedim ama yok tutamadim o cocugun hicbir sucu gunahi yok sorun sende ve babasinda..madem zor bi cocuk nesine 2.dogurdunnn..sen kendin yazip kendin cevaplamişsin zaten..bi zahmet kendini kotu hisset..7 yas var cocuklarimin arasinda iyikide oyle olmus ikiside el bebek gul bebek buyuyorlar..aklinizi kullanin biraz

Answer 2

İlk öncelikle ikinci çocuğu pes peşe yapman sana tahammülsüzlük vermiş zaten zor bir çocukken nasıl cesaret ettin pes ediyorum.

2 yaş sendromu varmış kızın hem onu hem kardeş kıskançlığını aynı anda yaşıyor.

Geçen bir abla burda çocuğunu kaybetmişti o günden sonra gece oğlumun nefes alış veriş kontrol yapıyorum 16  aylık olmasına rağmen.

Allah korusun şimdi sevmiyorum sevemiyorum dediğin bebeğine birşey olsa kimse yanmaz sen yanarsın iki çocuk sorumluluğunun altına girdin madem buna belli bir süre katlanmak zorundasın.

Doğum esnasında bana birşey olursa kızına kim bakar diye düşünmüşsün destekçin olmadığını sende farkındasın sözel destek mühim ama ya psikolojik olarak alman lazım biz burdan en olumlu sözleri söylesek de uygulamayı kapatınca aynı söylerlerle yüzleşmek zorunda kalacaksin Gine 

Answer 3

Normal canım anneyiz ama bizim de bir tahammül sınırımız var. Psikolojini bozma benim kızımda çok zor 2 buçuk yaşında bende sinirleniyorum kızıyorum sesim yükseliyor ister istemez. Keşke sakin kalabilsek sonra pişmanlık oluyor tabi ki ama napalm öyle böyle büyüyecekler. Kim çocuk kalmış ki onlar kalsın.

Answer 4

Kısa ve öz yazıyorum 

Benimde kızım zor cocuk 3 yaşında oldu hala bebek düşünemiyorum çünkü yetemem anlatabildim mi 

İkincisi de o da daha bebek sadece ilgi bekliyor 

Üçüncüsü de o seni anlayacak yaşta hiç ona bağırmadan doğruyu yanlışı anlatmayı denedin mi 

Answer 5

Hepimiz insanız zayıf yanları miz var elbette ama bunu bilip yardım almanız gerekiyor durumu kolaylaştırabilmek adına stresli anneden etkilenen  çocuk da stresli olur.bu huylar çocukta kalıcı olmadan yardım almalısınız psikolojik destek şart.cocuklar kırar döker atlar ağlar inatlasir bunlar anormal degil

Answer 6

Ben seni cok anliyorum yorumlara bakmadım gelecek yorumlari az cok tahmin ediyorum bende aldatildim ayriliyorum kucuk cocugumu babasina birakip calissammi baska gecinenemem dedim bana aldatilmayi haketmissin yazan oldu ve artilayan bu insanlara ne anlatilirki at gozlugu takmis bencil anlayissiz insanlar burda post acip moralini iyice bozma gerekirse psikolojik detsek al benim kizimda o sekil cok huysuz 4 yasinda hala oyle ben gerçekten seni anliyorum kendini suclama hersey gecicek

Answer 7

Benim de oğlum 3 yaşında çok hiperaktif aşırı derecede hemde yani peşinden hep koşturur. İkinciye hamileyim buda 7.5 aylık. Ama aynı sevgiyi aynı ilgiyi gösteriyorum. İllaki çocuk aklı erecek. Ama sen ona soğudum dersen o olmaz. Belki ikinci çocuk plansız oldu ona da bişey diyemem. Ama bu ilk cocugun suçu değil. Kizacaksin anlamiyorsa gerekirse. Ama soğumak olmamalı. Inan ara sıra bende bağırıyorum. Ama canımdan çok seviyorum çocuklarımı her ikiside benim gözümün nuru 

Answer 8

Her sene dogurursaniz olacağı budur ve katlanmak zorundasın oda bebek daha 

Answer 9

Sen çocuğundan soğumamışsın .Genel olarak tahammül seviyen çok çok azalmış .O çocuğun suçu yok.Çocuk çocukluğunu yapıyor sadece.Destek almalısın

Answer 10

alt notu okumadim benim kizim sakin huysuzlastigi zaman kizdigim.oluyor zor huysuz ağlayan memnuniyetsiz çocuk buyutmek sadece sabret krese falan vermeyi denesen

Answer 11

Anlatmak istediklerinizi çok iyi anladım bunalıma gırmıssınız elbette gececek bu günler rabbim sabrınızı arttırsın zorunuzu kolaylaştırsın.. herkesin derdi kendine büyük daha bugün tüp bebek merkezinde ağlayan kadınları çaresiz kalmış kara kara düşünen adamları gördüm.. bebeklerinize sımsıkı sarılıp şükür etmenizi tavsiye ederim ..

Answer 12

Ben daha doğurmadım anne olmadım bilmiyorum ama linclemiyorum diyerek saydıran arkadaslara takıldım biraz. Belli ki psikolojiniz bozulmus. İsterseniz destek alın. Evladınızdan soğumanız da gayet olağan. Psikoloji de böyle bi sey var bir cocuk annesini sevmeyebilir annesi de çocuğunu sevmeyebilir. Dünyada örnekleri çok malesef ki. Kimse anne olduğu için kutsal falan değildir. Kutsallık bambaska bi seydir. İnsanız robot değiliz. Siz sevmeyeceğin çocuğu niye doğurdun linci yemişsiniz burda doğurduysan seveceksin! linci. Belli ki depresyondasınız. Tedavi olunca gececek eminim. Başta cocuğunuza cok düskün olduğunuzu yazmışsınız demek ki tahammül bitmiş. Bunu sevgiyle bagdaştırmayın. Kimse kimseyi de ikinci cocuk bik bik diye kınamasın. Allah içinizi ferahlatsın size şifa versin dilerim bu zor günleri çabucak atlatırsınız. Bazen bi şeyler elinizde olmayabilir. Geçecek. 

Answer 13

Empati yapınca ne kadar zor olduğunu anlıyorum canım Allah yardımcın olsun… Desteksiz çok çok zor hele ki küçük bi bebeğin var ikisi de küçük gerçi. Kendine zaman ayırman gerek yoksa böyle hiç iyi bi yere gitmezsin. Linçleyenleri de hiç anlamıyorum ya bu kızın yerine kendinizi bi koyun bi anlığına ya. 

Answer 14

Bak ben 4 çocuk annesı ve inanki sabahtan akşama kadar 5 dk oturmuyor lar orayı döküyorlar kırıyorlar dovusuyorlar ayırıyorum birtek bağırıyorum kızıyorum beni hesaba bile almıyorlar senin ki bitane bıkmış durumdasın bende 26 yaşında ve pes pes oldular en küçüğü 11 aylık ve inanki benim yerimde olmak istemsiz şükret haline her kuada küçüğünü uyut büyükle ilgilen 

Answer 15

Öyle bi bahsetmişsinizki 5 yaşında falan sandım bebekmiş daha