Dertleşme postu olsun
Dün arkadaşım annesini kaybetti daha henüz babalarının yokluğuna alışamamışken şimdi birde bu babalarını 8 yıl önce kalp krizinden kaybetmişlerdir bir hafta önce de anneleri beyin kanaması geçirdi kaç gündür yoğun bakımdaydı dün vefat etti 6 kardeş kimsesiz yapayalnız kaldılar en büyükleri 22 yaşında 6 kardeş
Allah rahmet eylesin arkadaşınızın yanında olmaya çalışın şuan en çok senin desteğine ihtiyacı vardır
Allah rahmet eylesın çok üzücü Çocuklar başsız kaldı Allah yardımcıları olsun
Allah rahmet eylesin canım çok zordur 🥺🥺
Allah mekanını cennet etsin, anne babayı kaybetmek çok zor 🥺
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun Allah geride kalan herkese sabir versin
Bende o yaşta annemi kaybettim kardeşlerim küçüktü beş yıl oldu zaman nasıl gecti anlamadim tek bildiğim her gün her gece ağlayıp uyudugum o kadar zor zamanlar yasadikki inan yazardım yazmaya yorulurum ne yazı yaşadım ne kışı dedimya nasıl gecti zaman onu bile anlamadım zaman ilaçtır ilk günkü gibi ağlamıyorum ama psikolojiminde çok sağlam olduğunu soyleyemem bende travma kaldı mesela nerede acıklı bir haber gorsem ki eski ben herseye aglayan biri degildi suan hüngür hüngür ağlarım annemin yokluğunu o kadar derin hissediyorum ki bazen kimse onun yerini dolduramaz dolduayacak biliyorum bazen insanların samimiyetin sorgular oluyorm
Arkadaşının durumu daha ağır hem anne hem baba Rabbim yardımcıları olsun Allah dirayet versin umarım akrabalari sahip cikar dayı hala teyze amca desteği burada çok önemli böyle şeyler okuyunca içim bin parça oluyor yasayn biri olarak
Allah rahmet eylesin mekanları cennet olsun 🤲 Rabbim çocuklarına da sabırlar ve dayanma gücü versin inşallah
Allah rahmet eylesin inşallah mekanları cennet olsun 🤲kalan çocuklarında rabbim yardımcısı olsun inşallah 🤲🤲
Aileden birisi gidince her şey yarım yamalak oluyor bende 3 sene önce babamı kaybettim en büyük ben şu an 25 yaşındayım en küçük kardeşim şu an 12 yaşında 4 kız 1 erkek kardeşiz en küçüğümüz erkek babam vefat ettiği gün babamın arkadaşı annemi alıp hastaneye hastalandı diye götürmüş ama aklımızda hiç yok öldüğü son birkaç gündür belim ağrıyor derdi öncesinde bel fıtığından ameliyat olduğu için fıtık tekrarladı sanmıştık hastaneye git dememize rağmen gitmedi hiç sevmezdi hastaneye gitmeyi ölmeden bir gece öncesi anneme bana bişey olursa git maaşını bağlat kimseye ihtiyacın yok birikimlerimizde var benim eşimi kastederek onunla git aylığını bağlat öldüğüm günün ertesinde git hemde çocukları da kendini de perişan etme demiş sabah kalkıp anneme gel bi sarılayım sana demiş sarılmış sıkıca annemle babam hep aşk doluydu zaten ama anneme göre o gün babam çok farklı sarılmış işe gitmiş annem gidene kadar arkasından bakmış içinden sana bişey olursa biz naparız diye düşünmüş içi sıkılmış aynı gün gece ben rüyamda çocuğumun değişik bi şekilde vefat ettiğini gördüm ağlayarak uyandım o gün oğluma ek gıda için havuç haşlarken tencere birden bire tutuştı yandı sonra annemle görüntülü konuşurken kapı çaldı gelem babamın iş arkadaşıymış babamın hastalağını söylemiş annem apar topar çıkarken erkek kardeşim bende geleyim demiş peşine takılmış annem bişey mi oldu söyle abi falan diyor adama ama yok hasta diyor adam bende eşimi aradım geldi gittik bir sürü kalabalık vardı hastane önünde yakın uzak herkes vardı hastaneye girmeden ya bunlar hemen nası gelmiş niye gelmişler diyorum ama hala öldüğü gelmiyor aklıma annem perişan ağlıyor herhalde kötü bişey oldu diyorum ama haşa öldüğü gelmiyor anne noldu dedim tek dediği baban gitmiş bizi bırakıp gitmiş demek oldu o an yere yıkıldım yanımda 5 aylık bebeğim ben yıkıldım ama geri kendime gelmek zorunda kaldım baktım kardeşim bi köşede oturmuş anlamlandırmaya çalışıyor olanı biteni hemşireye gidip benim babsm öldü demiş evde kız kardeşlerim benden haber bekliyor sürekli arıyorlar ben onlara ne diyeceğim diye ağlıyorum bağıra çağıra en son eve gittik söyledik hepsi kendinden geçti güçlü olmak zorundaydım annem zaten perişan ben onların yanında durmalıyım dedim gözlerim kurudu resmen ağlayamadım cenazeden sonra ilk eve geldiğimde o kadar ağladım ki o gece sabaha kadar babama ağladım kendimden geçtim ama kardeşlerim çok küçüktü hele erkek kardeşim daha küçüktü cenazeden birkaç gün sonra balkonda oturmuştu kardeşim napıyor diye bakayım dedim iş çıkış saati tamda kardeşim alinin babası işten geldi Kaan nın babası işten geldi diye diye sayıyor benim babam neden gelmiyor ki dedi sessizce o an gözlerim boşaldı ama hemen silip yanına gittik gel oyuncak alalım diye markete götürdüm babam 45 yaşındaydı maalesef kalp krizi geçirmiş hemde iki kere hayatta hiçbir şey istediği gibi olmadı tam yeni düzene girmişti ki her şey babam gitti 3 sene oldu ama o gün hala dün yaşanmış gibi aklımda çok şükür bin şükür annem başımızda ama babamı çok arıyorum bi düğüne gitsek babam sanki bi yerlere gibi geliyor babamın cenazesinde bile gözüm babamı aradı bir anlığına pencereden bakarken babam nerde acaba diye geçirdim içinden sonra cenaze zaten babamındı diye farkına vardım
Çok uzun oldu baba anne kaybı beni çok etkiliyor kendim aklıma geliyorum ve her yerde anlatmak istiyorum çünkü zamanında kardeşlerime anneme güçlü olacağım derken ağlamadım içime attım zaman geçtikçe o zaman içime attığım şeyler şu an bana çok fazla geliyor :( allahım hiçbir anneyi evladıyla evladı da anne babasıyla kardeşiyle sınamasın gerçekten çok zor bir durum önceden biri ölse üzülürdüm ama bu kadar ağır olduounu hiç tahmin etmemiştim benim annem babam ölmez sanırdım babamın elleri Kocamandı babam nasıl ölür ki derdim yani baba biz kız çocukları için gözümüzde güç kaynağı gibi gözüküyor ya hiç konduramazdım şimdi annem en ufak hastalansa ödümüz kopuyor her bölüme randevu aldık tek tek gitti baktırdı takdiri ilahi ama babamın kız kardeşlerimin meslek sahibi olduounu erkek kardeşimin boyunun nası uzadığını torunlarının elinden tutup parka götürdüğünü oyun oynadığını görmeyi çok isterdim çok
Rabbim bu bahsettiğiniz arkadaşınıza bolca sabır versin henüz daha yol başında bile değiller nasıl bi durumdalae çok iyi anlarım rabbim ölenlere rahmet kalanlara da bolca sabır ve güç versin
Çok uzattığımın farkındayım kusura bakma canım öyle anlatmak istedim
Rabbim annenize kardeşlerinize ve size sabr versin babanızın mekanı cennet olsun İnşallah, keşke bizi bırakıp hiç gitmeseler ama ömür bitiyor.
Amin inşallah canım kardeşlerimin boynu bükük kalmasın diye her şeyi yapıyoruz her yere gidiyoruz birlikte ama o anlarda babamın olmayışının hepimiz farkındayız eğlensek bile içimiz bi buruk benim içimden hep babamda olsaydı diyorum eminim hepsi öyle diyor babsm vefat ettiğinde 2 senelik evliydim çok bi anı biriktiremedik evlilik sonrası en çokta ona üzülüyorum mesela pikniğe hiç gidemedik eşimle babamla birlikte zamanı varken insan kıymet bilmeli ertelememeli
1sene önce annemi kaybettim hiç birsryi yokken amansız caresiz bir hastalıga kapıldı 6 kız kardesiz en büyük benim 30 yasındayım allahım öyle bir kuvvet verdiki annem öldügünde 1 damla gözyası döküp aglayamadım ben yıkılırsam digerleride yıkılacaktı cünlü üstüme öyle bir yük binmistiki o günden beri hala aglamadan annemi her an aklımda kalbimde tasıyarak hayattan hiç bir zevk tat almadan yasıyorum anne kaybı cok ama cok acı baba acısıno bilmem ama simdi 6 kız kardesim de bana kaldı herseyleriyle ilgileniyorum anne yerine koydular beni ama tasıması cok agır bir yük annemin cenazesinde hepsini ben kaldırdım ayıldılar bayıldılar agladılar bagırdılar acılarını yasadılar ben ise içime attım onları ayaga kaldırdım öyle bir acı varki içimde ne anlatabiliyorum nede o acıyı yasamaya cesaretim var kimseye diyemedim ilk defa yazma istegi hissrttim anne acısını yasamayan bilemez cok ama cok agır rabbim daha büyük acı yasatmasın allah sabır versin herkese
Babam vefat ettiğinde bende aynı anlattığın gibiydim canım yukarı yazdım hatta her ikisi de çok zor acılar hani bazen görüyorum anne acısı baba acısı çok farklı diye muhakkak farkı vardır ama annenin yeri de babanın yeri de çok farklı birinden biri eksik olsa canımız hep o eksik olana yanıyor hele birde ablaysan güçlü durmak zorundasın ben hastene önünde ağlayıp feryat ederken dayım gelip sen evin en büyüğüsün güçlü dur annene bak kardeşlerine bak demişti o cümle hiç aklımdan çıkmadı o kadar güçlü kalmaya ağlamamaya çalıştım ki 3 sene geçmesine rağmen hala atlatamadım sanırım atlatılacak bir şeyde değil ama rabbim bu yaşadığımız acıları unutturacak acılar yaşatmasın inşallah
Banda öyle dediler sen büyüksün sen dik duracaksın bende 1 damla gözyası dökememenin vicdan azabını yasıyprum 1 senedir annemi bilmedigimiz bir hastalıktan kaybettik hiç bir care bulamadılar anlamdılar o kadar cok zorluk cekti ki hayatımda tam düzene girdi hersey güzeldi hastalandı ben cok sulu göz bir insandım herseye aglardım ama anneme aglayamadım kardeslerim acılarını yasadı ben sen büyüksün lafıyla kaldım acımı yasayamadım aglayamadım sanki bitti gözyasım simdi ben nasıl evladım anneme aglayamadım diye vicdan azabı cekiyorum hala bakamıyorum ne resimlerine ne videolarına kendi ellerimle elbiselrini topladım kaldırdım cok zor anne acısı cok zor baba acısnı tatmadım insallah cok uzun süre tatmam kardesleirm için allah kimseye önce evladıyla sonra annesiyle babasıyla sınamasın cok zor
Allah yardımcıları olsun üzüldüm ya
1,497,667 soru
24,464,481 cevap
354,793 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın