Arkadaşlar gece gece dayanamadım post actım yıne uyku tutmuyor cunku amacım yazıp rahatlamak
Eşimle evlendiğimden beri sevip ama bi turlu anlaşamayanlar olur ya tam olarak oyleyiz. Cok sey yasadık çoook çoook.. Tek tek yazsam (unutmuşumdur bile cogunu) zaman yetmez...
Kavga yasadık ve ben 1 aydır ailemin evindeydim. Bosanmayı dusunuyordum artık :/ne kadar canım yansa da..
1 aydır aramadı eşim bikere bana mesaj attı. Bikere babama mesaj attı sizleri ben cok seviyorum baba siz mukemmel evlatlar yetiştirmişsiniz ama anam babam beni yetiştirememiş yazmış... Bikere oglumu gormeye geldi. Kapıya indirdi babam, ve eşim gorunce bagıra bagıra aglamış. Ve ben yapamıyorum dayanamıyorum baba demiş gitmiş :(ertesi gun beni aradı
Öyle bi aglıyor ki canım yandı kalbim paramparçaa oldu... Eşimin psikolojik sıkıntıları var. Hiperaktıvıte dikkat bozuklugu var demiş doktor.. Sakinken sakin ama sinirlenince agzından cıkan ne, yaptıgı ne resmen cinnet gelıyo. Ama bizim en buyuk sorunumuz ilgisizlik ve iletişimsizlikti.. Telefonda cok sey konustuk.
Bi şansımız daha olursa oyle cok yanında olucam ki, artık sen beni kovacaksın dedi..
Sabahtan beri 4-5 tane psiyatr gittim bu caba degıl de ne bana soyle bi dedi ve soylerken yıne kalbimi sızlatan bi şekilde aglıyordu
Ama işin öbur yanına gelelim. Ben eşimle 2016 da evlendim. Ve her yıl bikere babamın evine geri dondum bi kavga ile. O kadar cok rezil oldum ki aileme cevreme. Kendime bile :(ama eşimde de ilk defa bu kadar aglayarak buyuk bi pişmanlık sesi sezdim... Korkuyorum... Eger yıne hersey eskisi gibi olacaksa ve ben yıne aynı rezil hallere duseceksem bu kadar bag kopmışken bitsin diyorum... Eşim ıyı niyetli bi insan ama yapamıyor kızlar nedem olur ya. Neden seviyo biliyorum ama seven insan neden yapamaz neden beceremez bir arada olmayı eşine sahip cıkmayı yuvasına sahip cıkmayı :(
Eğer psikolojik bir rahatsızlıktan söz etmeseydin, evet kaç kez şans vermişsin daha da kendini değersizleştirme derdim. Ama adam bilinçli yapmıyor ki, hasta Bence ona, 7sinde neyse 70inde de odur mantığıyla bakamayız. Evlilik biraz da bu değil midir? Hastalıkta sağlıkta yanında olup birlikte üstesinden gelmek değil midir? Yoksa bunu söylerken sadece fiziksel rahatsızlıklardan mı bahsediyoruz?
Davulun sesi uzaktan hoş gelir diye düşünmemen için söylüyorum ki eşim de psikiyatr hastası. Biz de farklı sıkıntılar yaşadık. Bırakıp gitmek aklımın ucundan bile geçmedi. Sadece beraber hastaneye gittik doktorlarıyla birebir görüştüm, ilacını aksatmaması gerekiyordu, bunu özenle takip ettim vs. Çok zor bir dönem atlattık ve ben aileme hiç bahsetmedim bilmelerine gerek yoktu.
Demem o ki, bence bu süreçte boşanmayı düşünmek şöyle dursun aksine eşinin yanında olmalısın. Adam hastalıktan öyle davranıp sonra pişman oluyor, kötü bir karakter değil ki bırak git diyeyim. Ayrıca seviyorsunuz birbirinizi. Bu sevgi heba olmamalı bence. Ben de eşimi çok seviyorum. Ama o da biliyo ki eğer hastalıktan sebep yaptıklarını özgür iradesiyle yapsa beni kesinlikle kaybeder. Ama sebep hastalıksa her zaman yanındayım başederim Allahın izniyle, ilk gün söz verdiğimiz gibi
Psikolojik hasta canım, bunu kabullenmek çok önemli, bunu kabullenmeyip tedaviyi reddeden var, daha ileri seviyeye giden hastalar var,
1,492,746 soru
24,390,823 cevap
349,285 kullanıcı
Lütfen şikayet nedeninizi seçin:
Yüklemek için tıklayın